Լիլիթ Հովհաննիսյանն ամուսնու աջակցությամբ իր բիզնեսն է հիմնել Աշոցքում։ Զույգն ունի զարգացման յոթնամյա ծրագիր և ապագայի մեծ հույսեր։
Աշոցք համայնքը գտնվում է Հայաստանի հյուսիս-արևմուտքում։ Ընդունված է համարել, որ այն երկրի ամենացուրտ բնակավայրն է։ Իհարկե, դրան չես հավատա, մինչև անձամբ չտեսնես։ Ամառվա կեսին օդի ջերմաստիճանն այստեղ հազիվ հասնում է +15 աստիճանի, երկինքը մռայլ է, օդը սառը, բայց թարմ։ Կատարյալ վայր է երևանյան տապից խուսափելու համար, բայց թե որքանով է Աշոցքը հարմար ապրելու և երեխաներին այնտեղ մեծացնելու համար` մեծ հարց է։
Աշոցքի փողոցներում հազվադեպ կարելի է հանդիպել զբոսնող կամ մի տեղ շտապող մարդկանց։ Տղամարդկանց 40 տոկոսը վաղ գարնանը մեկնում է Ռուսաստան՝ արտագնա աշխատանքի, իսկ կանայք զբաղված են տնային գործերով և աթար են պատրաստում ձմեռվա համար։ Եթե չլինեին մի մուտքից մյուսի մոտ վազվզող երեխաները, ապա տպավորությունն ավելի մռայլ կլիներ։
Աշոցք մտնելիս հացի փռի ենք հանդիպում, որտեղից թարմ հացի և բուլկիների հիասքանչ բույր է գալիս, մի քանի տղաներ զրուցում են բարձրահասակ կնոջ հետ։ Նա շոյում է փոքրիկ տղայի գլուխը և երբեմն ինչ-որ բան ասում նրան։
Նկատելով, որ իրենց լուսանկարում ենք, կինը սկսում է տեղի բարբառով հարցուփորձ անել, թե որտեղից ենք եկել և ներս հրավիրում՝ շրջանի ամենահամեղ բուլկիները համտեսելու համար։ Առաջին հայացքից նա հաստատության տիրուհին է թվում, բայց պարզվում է, որ արտադրամասի աշխատողն է՝ Գայանեն։ Նա այստեղ ամենամեծն է և փորձառուն։ Հետևաբար, բոլորը լսում են հենց նրան։
Ավելին՝ armeniasputnik.am
