Երեկ Ջերմուկում հանրահավաք էր։ Հավաքվածները վարչապետից ցանկանում էին ստանալ հետևյալ հարցի պատասխանը՝ եթե Ամուլսարի հանքավայրի շահագործման հետ կապված փորձաքննության արդյունքները դրական են, բայց բնակիչները, միևնույն է, դեմ են Ամուլսարի շահագործմանը, այդ դեպքում ի՞նչ է լինելու հետագայում:
Սա Ամուլսարի հետ կապված թերևս ամենասկզբունքային հարցադրումն է։ Միջազգային փորձաքննության եզրակացությունը, ինչքան էլ այն հեղինակավոր լինի, չի արտահայտում Հայաստանի հասարակության սուվերեն կամքը՝ հատկապես այս դեպքում, երբ հասարակությունն ամենևին էլ միանշանակ կարծիք չունի Ամուլսարի շահագործման հարցում։ Ընդ որում՝ երկփեղկված են ոչ միայն հասարակությունն ու փորձագետները, այլ նաև՝ այսպես կոչված, հեղափոխության թիմը։ Ի վերջո, չմոռանանք, որ բնապահպանական ակտիվիստները եղել են հեղափոխության կարևոր սեգմենտներից մեկը, այն խումբը, որը նաև արժեքային, գաղափարական ներդրում ունի անցած տարվա իրադարձություններում։
Ինքնին հասկանալի է, որ Ամուլսարի հարցով ցանկացած որոշում փորձություն է լինելու հեղափոխության թիմի համար։ Այս համատեքստում շատ կարևոր է, որպեսզի կառավարությունը մի կողմից հարգի երկրի միջազգային պարտավորությունները, մյուս կողմից՝ մեր հասարակության սուվերեն կամքը։
Օրինակ՝ ջերմուկցիներն ակնկալում են, որ Փաշինյանը պետք է հյուրընկալվի իրենց քաղաքում և վերջնական որոշումը կայացնի, այսպես կոչված, Ագորրայում՝ ինչպես խոստացել էր խորհրդարանական ընտրությունների քարոզարշավի ժամանակ կամ անցած տարվա օգոստոսի 17-ի հանրահավաքում։ Վարչապետն, ըստ ամենայնի, դեռ վերջնական որոշում չունի ու այնպիսի տպավորություն է, որ ժամանակ է ձգում։
Ավելին՝ 1in.am
