Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն Ուկրաինայի հարցով անսպասելի հայտարարություն է տարածել.
«Ես միշտ պնդել եմ եւ ուկրաինացիներին այդ մասին ասել եմ, Պուտինին եւ ռուսաստանցիներին զգուշացրել եմ, որ (ուկրաինական կարգավորման) բանակցություններին պետք է մասնակցեն նաեւ բելառուսները»,- ասել է նա:
Նրա գնահատմամբ՝ Ուկրաինայում պատերազմը նաեւ Բելառուսի խնդիրն է:
«Ես չէի ցանկանա, որ այնտեղ մեր թիկունքում, առանց մեր մասնակցության լուծվեին մեր հարցերը»,- իր տեսակետն ավելի է մանրամասնել Բելառուսի նախագահը եւ պարզաբանել, որ առանց Մինսկի մասնակցության բանակցություններում «կարող են այնպիսի որոշումներ ընդունվել, որ վաղը ստիպված լինենք երկրի (Բելառուսի) կեսը հանձնել»:
Լուկաշեն անհասցե դժգոհել է, թե «նրանք ամեն ինչ անում են, որպեսզի Բելառուսին թույլ չտան մասնակցել հարցերի լուծմանը» եւ այդ վիճակի համար մեղադրել է բելառուսական ընդդիմությանը՝ անվանելով նրա առաջնորդներին «անմիտ»:
Նա պնդել է, որ իրեն «հնարավոր չէ կոտրել կամ թեքել» եւ հավաստիացրել, որ մինչեւ վերջ պնդելու է, որ Բելառուսի շահերը հարգվեն:
Բելառուսի նախագահը, թերեւս, միակ քաղաքական գործիչն է, որ քիչ, թե շատ պետք է տեղեկացված լինի Ուկրաինայի եւ առհասարակ հետխորհրդային երկրների նկատմամբ Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի ծրագրերից:
Եւ եթե նա անհանգստացած է, որ ուկրաինական կարգավորումը կարող է հանգեցնել Բելառուսի «կես տարածքի հանձնմանը»՝ ինչպես ինքն է ձեւակերպել, ուրեմն դրա համար բավարար հիմքեր ունի:
Իհարկե, ամենեւին էլ բացառված չէ, որ Լուկաշենկոն պարզապես իրավիճակը ներկայացնում է հակառակ կողմից եւ ենթատեքստով հասկացնում, որ Ռուսաստանի հետ պատերազմական համերաշխության դիմաց «ուկրաինական տորթից» բաժին պետք է ունենա նաեւ Բելառուսը:
Բայց մի՞թե Պուտինն Ուկրաինայում պատերազմում է, որպեսզի վերջնարդյունքում Բելառուսն ուժեղանա:
Իսկ գուցե Լուկաշենկոն համոզվել է, որ պատերազմը նաեւ Բելառուսի դեմ է եւ փորձում է փրկել իր երկրի ինքնիշխանությունը եւ տարածքային ամբողջականությու՞նը:
Թիվ 1 սյունակ, Վահրամ Աթանեսյան
