Վերջին տարիներին ինֆլյուենս մարքեթինգը դարձել է առաջխաղացման ամենաքննարկվող գործիքներից մեկը։ Սակայն գեղեցիկ թվերի՝ հետևորդների և դիտումների ետևում հաճախ թաքնված են խնդիրներ, որոնք այս գործիքը դարձնում են ոչ միայն անարդյունավետ, այլև վնասակար բիզնեսի համար։ Սա հատկապես ակնհայտ է հայկական շուկայում, որտեղ ինֆլյուենսերները ու մարքեթոլոգներն կորցնում են կարևորագույն բաղադրիչը՝ թիրախային լսարանը։
Հաջողության պատրանքն ու հնարավորությունների խեղաթյուրված ընկալումը
Հայաստանում շատ ինֆլյուենսերներ կարծում են, որ իրենց հայտնիությունը երաշխավորում է բրենդների հաջողությունը։ Եթե ունես 500 հազար հետևորդ և 300 հազար դիտում, դա իբր ապացույց է քո ազդեցության։ Իրականում այդ ցուցանիշները ոչինչ չեն ասում կոնվերսիայի, հավատարմության կամ լսարանի վճարունակության մասին։
Հայտնի ինֆլյուենսերների հետևորդների մեծ մասը բազմազան և անտարբեր զանգված է, որը հաճախ կապ չունի գովազդվող ապրանքի թիրախային լսարանի հետ։ Եթե հմայիչ աղջիկն իր երկրպագուներին սկսի ներկայացնել Rolex ժամացույց կամ պրեմիում ռեստորան, դա արդյունք չի տա։ Ինչո՞ւ։ Քանի որ նրա լսարանը հիմնականում կազմված է դեռահասներից կամ երիտասարդներից, ովքեր չեն կարող թույլ տալ իրենց այդ ապրանքները։ Արդյունքում միլիոնավոր դիտումները վերածվում են զրո վաճառքի։
Պարազիտություն առանց հմտությունների
Այսօր ցանկացած մարդ, որը ունի գեղեցիկ արտաքին և նվազագույն ջանքեր է գործադրում, կարող է դառնալ ինֆլյուենսեր։ Նրանք իրենց հետևորդների քանակը վերածում են եկամուտի միջոցի, սակայն դա նրանց չի դարձնում արդյունավետ մարքեթինգային գործընկեր։
Ինֆլյուենսերները չեն հասկանում գովազդվող ապրանքանիշը կամ արտադրանքը։
Նրանք հաշվի չեն առնում լսարանի բաժանումը, թիրախավորման կարևորությունը և արժեքը հաճախորդի համար։
Իրենց թվերը նրանք ընկալում են որպես հաջողության համընդհանուր չափանիշ՝ անտեսելով, որ այդ թվերը չեն վերածվում վաճառքների։
Անգրագետ մարքեթինգի խնդիրը
Այս իրավիճակում հաճախ մեղավոր են ոչ միայն ինֆլյուենսերները, այլև մարքեթոլոգները։ Հայաստանում այս մասնագիտությունը դեռևս զարգացման փուլում է, և շատ մասնագետներ չեն հասկանում, թե ինչպես ճիշտ աշխատել ինֆլյուենս մարքեթինգի հետ։ Նրանք ներգրավում են «հայտնի» բլոգերներին՝ հիմնվելով միայն նրանց լսարանի թվի վրա՝ առանց դրա որակը հաշվի առնելու։
Թիրախային լսարանի վերլուծության բացակայությունը և չհստակեցված նպատակները հանգեցնում են հետևյալին.
Հսկայական բյուջեներ ծախսվում են անարդյունավետ։
Գովազդային արշավները հասնում են միլիոնավոր դիտումների, բայց չեն ապահովում վաճառք։
Բրենդի հեղինակությունը տուժում է ոչ համապատասխան ինֆլյուենսերների հետ ասոցիացիայի պատճառով։
Ինչ պետք է անել
1. Թիրախային լսարանի որոշում։ Մարքեթոլոգները պետք է հստակ հասկանան, թե ովքեր են իրենց հաճախորդները և ընտրեն այն ինֆլյուենսերներին, ովքեր խոսում են այդ լսարանի հետ։
2. Ինֆլյուենսերների գնահատում։ Հետևորդների և դիտումների քանակը չի հավասարվում ազդեցությանը։ Կարևոր է վերլուծել ներգրավվածությունը և ինֆլյուենսերի լսարանի համապատասխանությունը բրենդի նպատակներին։
3. Արշավի հստակ նպատակներ։ Գովազդը պետք է ունենա կոնկրետ չափելի չափանիշներ՝ վաճառքների ավելացում, ճանաչելիության բարձրացում, նոր հաճախորդների ներգրավում։
4. Կենտրոնացում նեղ մասնագիտացված ազդեցիկների վրա։ Երբեմն ավելի լավ է աշխատել փոքր, բայց հավատարիմ ինֆլյուենսերների հետ, ովքեր շփվում են թիրախային լսարանի հետ, քան զանգվածային բլոգերների հետ, որոնց լսարանը կապ չունի բրենդի հետ։
5. Ներդրումներ ճիշտ գործիքների մեջ։ Թիրախավորված գովազդը, CRM վերլուծությունը և ուղղակի հաղորդակցման ուղիները հաճախ ավելի արդյունավետ են, քան ինֆլյուենս մարքեթինգի չմտածված ծախսերը։Եզրակացություն
Ինֆլյուենս մարքեթինգը Հայաստանում կարիք ունի վերանայման։ Առանց գրագետ մոտեցման այն վերածվում է անօգուտ գործիքի, որը միայն վատնում է բյուջեն։ Բրենդներն ու մարքեթոլոգները պետք է հիշեն, որ հաջողության գաղտնիքը թիրախային լսարանը և ճիշտ ռազմավարությունն է, այլ ոչ թե դիտումների գեղեցիկ թվերը։
Հայաստանի Հոթելյերների եւ Ռեստորատորների Ասոցիացիաի նախագահ՝ Է. Բաբայան
