Երեկ Արթուր Մեսչյանի վերջին աշխատանքային օրն էր Երևանի գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնում։ Մեսչյանը հեռացավ՝ առանց խոստումները կատարելու. Աջափնյակում մետրո ունենալու խոսակցություններն այդպես էլ մնացին զուտ խոսակցություններ, ճոպանուղու մասին էլ ինչ-որ մոռացել են։
Ակնհայտ է՝ գլխավոր ճարտարապետ Արթուր Մեսչյանի պաշտոնավարման տարիներից կհիշենք միայն չկատարված խոստումները, Ֆիրդուսի շուրջ ծավալվող վիճահարույց կառուցապատումը ու տաղանդավոր երգչի վերջին պարգևավճարը, որ արդեն «ժողովրդական դժգոհություններ» է առաջացրել սոցիալական ցանցերում։
Իհարկե, չենք ժխտում՝ ծրագրերի տապալման կամ, ավելի մեղմ, ձգձգման համար կարող էին լինել սուբյեկտիվ և օբյեկտիվ պատճառներ։ Օրինակ ձախողումների պատճառներից կարող ենք համարել կադրային նշանակումները՝ դելետանտների և ակնհայտ կոռուպցիոն անցյալ ունեցող մասնագետների ընդգրկումը ոլորտում, իսկ օբյեկտիվ խնդիրներ կարող էին առաջացնել ֆինանսական ռեսուրսների սղությունը, ներդնողների բացակայությունը, նաև երկրում առկա համավարակային իրավիճակը (թեպետ վերը թվարկված գործոնների մի մասն էլ հնարավոր էր չեզոքացնել գրագետ կառավարման արդյունքում)։
Այդուամենայնիվ, հաշվի առնելով բոլոր «խոչընդոտները», փաստում ենք, որ ճարտարապետի աշխատանքային գործունեությունից տեսանելի արդյունքներ երևանցիները չտեսան և դժվար տեսնեն առաջիկա մեկ տարվա ընթացքում։ Ավելին՝ կրկին նախկին ճարտարապետ Նարեկ Սարգսյանի անունն է շրջանառվում երևանյան շինհրապարակներում, որ հայտնի է մեր իրականության մեջ իր «քաղաքաշինական ավերիչ գործունեությամբ»։
Քրիստինե Հովսեփյան
