Որքան էլ խոսվի մամուլի ազատության կարևորության մասին, մի բան ակնհայտ է՝ ընթերցողն իրավունք ունի իմանալու կոնկրետ լրատվամիջոցի քաղաքական «տերերի» մասին: Հայկական լրատվական մեյնստրիմը ողողված է ոչ արժանահավատ, առանց մակագրության, օդից վերցված նյութերով: Ընթերցողի բացարձակ իրավունքն է իմանալ՝ ում նյութն է կարդում:
Շատ հաճախ նույնիսկ նոմինալ տեղեկատվություն (հասցե, կազմակերպության անուն, խմբագիր, հեռախոս) չպարունակող կայքերը լրատվական դաշտ են նետում նորություններ, որոնք իրականության հետ որևէ աղերս չունեն, որից հետո սկսվում է իսկական բոլոլան: Հեղինակավոր կայքերը, մեկը մյուսից առաջ անցնելով, սկսում են հղում անել այդ կազմակերպված արտահոսքին, և գրոշի արժեք չունեցող նյութը սկսում է երկու-երեք օր պտտվել համացանցում:
Օրենսդրական ցանկացած կարգավորում այս դաշտում դիտվում է որպես կոշտ միջամտություն, բայց հարգելիներս, ո՞վ է մտածելու սպառողի՝ տվյալ դեպքում ընթերցողի մասին: Հուսանք, որ մոտ ժամանակներս ասենք FIP-ը կամ Հետք.am-ը կնախաձեռնեն լրատվական դաշտում վերիֆիկացման անշնորհակալ, բայց այդքան կարևոր գործընթացը:
