Թարս օրեր են Արթուր Վանեցյանի ու նոր «Հայրենիք» կուսակցության համար։ Երեկ Արցախի նախագահը «կուլտուրական շշպռեց-հետ ճամփեց», էսօր էլ Շամշյանն է ահազանգում, որ անհայտ անձինք գողացել են Արտաշատ քաղաքի Խարազյան փողոցի թիվ 1 հասցեում գտնվող գրասենյակի՝ շենքի մուտքի վերևի հատվածում ամրացված «Հայրենիք» կուսակցության երկու դրոշները։
Դրոշի եղածն ի՞նչ է, որ գողացել են, թող ծածանվեր էլի Արտաշատում, ո՞ւմ էր խանգարում։ Մեկ է՝ ինչքան էլ դրոշը գողանան, ինչքան էլ իրենց քաղաքական օրակարգը անընդունելի լինի ժողովրդին, նրանք շարունակելու են իրենց անկասելի ընթացքը՝ բացելու են մարզային գրասենյակներ և «փորձելու են աջակցություն ցուցաբերել քաղաքական դիրքորոշում ունեցող մարդկանց խմբերին, որոնք կկարողանան ձևավորել քաղաքացիական հասարակություն՝ առաջ մղելով ազգային օրակարգը»։
Մի տեսակ չի ստացվում հայրենիքի փրկության ծրագիրը կյանքի կոչելու ազգի նվիրյալ, կուսակցաշինության դժվարին գործին լծված Վանեցյանի քաղաքական գործունեությունը։ Վստահություն չի ներշնչում ո՛չ քաղաքական այրերին, ո՛չ շարքային քաղաքացիներին։ Չեն փրկում անգամ համացանցային ֆեյք-հրոսակները, որ կազմ-պատրաստ հետևում են կուսակցության «անդադար աշխատանքը» լուսաբանող լրատվամիջոցների անդրադարձին և «հզոր առաջնորդի» հանճարեղ մտքերին։
Պատճառը պարզ է՝ կերպարի կերտման համար ԱԱԾ նախկին տնօրեն լինելը ցանկալի նախատիպ չէ, անդադրում աշխատանքի իմիտացիան էլ պարզապես հումորային մանրապատում է հիշեցնում։
Քրիստինե Հովսեփյան
