«Որևէ կերպ չի կարելի համեմատել ապրիլյան քառօրյան և տավուշյան իրադարձությունները։ Անշուշտ, Տավուշում մեր զինված ուժերն իրենց լավագույնս դրսևորեցին և կատարեցին չափազանց կարևոր խնդիր։ Սա պետք է գնահատել և շնորհավորել մեր զինված ուժերին։ Բայց նույնը պետք էր անել 18 թվականին՝ մայիս-հունիս ամիսներին Նախիջևանի ուղղությամբ։ Դա անհրաժեշտություն էր», – ասում է Սերժ Սարգսյանը՝ նշելով, որ ինքն ունի երկու նկատառում․
«Ցանկալի կլիներ, որ մեր հանրությունը այդ թվում նաև ես մի քիչ ավելի հանգամանորեն տեղեկացված լինեինք, թե հատկապես որ սխրագործության համար է բոլոր 71 հոգին, որ պարգևատրվել են կամ պիտի պարգևատրվեն մարտական խաչով, արժանացել այդ բարձր շքանշաններին։ Սա չափազանց կարևոր հանգամանք է, հատկապես ինձ համար։ 94 թվականին կնքված հրադադարով, երբ առաջին անգամ ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը ի մի էր բերում նախորդ 4 տարիների ռազմական գործողությունները և դրանցում ակտիվ մասնակցություն ունեցողներին՝ այդ թվում Շուշիի և այլ օպերացիաներ, ընդամենը 2 տասնյակ հոգի պարգևատրվեցին Մարտական Խաչ շքանշաններով։ Եվ սա որևէ մեկին կշտամբելու համար չեմ ասում»։
Նախագահը վերահաստատում է․«Տարբերություններն, իհարկե, շատ մեծ են։ Մի բան է, որ ռազմական լայնածավալ գործողությունները մղվում էին 200 կմ-ից ավելի հատվածում, մեկ այլ բան՝ ռազմական բախումը, որ տեղի է ունենում մի քանի հարյուր մետր հատվածներում»։
Բայց միևնույն է, զինված ուժերը, հերթական անգամ, լավագույնս ապացուցեցին, որ մեր բանակը մարտունակ է, և Սերժ Սարգսյանը համոզմունք ունի, որ ապագայում ևս մեր զինված ուժերը կդրսևորվեն լավագույն կողմից։
Դիրքային բարելավումների և կորուստերի վերաբերյալ Սերժ Սարգսյանը փաստում է, որ 94 թվականի հրադադարից հետո այդ գործընթացը կանգ չի առնում։ Մինչև ապրիլյան պատերազմը բազմաթիվ տեղերում եղել են դիրքային բարելավումներ, ուղղակի այդ ամենն արվել է լուռ՝ զերծ մնալով ավելորդ աղմուկից և Ադրբեջանին սադրելու ցանկացած դրսևորումից։
Քրիստինե Հովսեփյան
