Արարատյան հարթավայրով ճանապարհորդելը կարող է շատ միօրինակ թվալ․ հարթ, երկար ճանապարհ, մեկը մյուսին շատ նման գյուղեր, խաղողի ու մրգատու այգիներ։ Բայց այդ ամենը երկրորդ պլան է մղվում, երբ հորիզոնում երևում է ձյունափառ Արարատը` հայկական լեռնապարի փառապանծ նահապետը։ Իսկ այդ շքեղ պատկերն ամբողջական է դառնում, երբ երևում են նաև արագիլների բները։
Ահա և աշխարհին խախաղությամբ նայող մեր երկրի ամենագեղեցիկ ու հարազատ պատկերը։
Արագիլն հայկական դիցաբանության մեջ ու լեգենդներում համարվում է սուրբ թռչուն։ Այն համարվել է Արա Գեղեցիկի սուրհանդակն, ինչպես նաև դաշտերի պահապանը։Հայկական դիցաբանական զրույցների համաձայն՝ երկու ալագիլը խորհրդանշում են արևը։
Հայաստանի յուրաքանչյուր բնակիչ գիտի, եթե ուզում եք հանդիպել այս գեղեցիկ թռչուններին, պետք է գնալ Սուրենավան։ Արարատի մարզի հարավային հարթավայրային մասում գտնվող Սուրենավան գյուղը տարիներ շարունակ համարվում է Հայաստանում արագիլների «տունն ու հանգրվանը»։ Սուրենավանն, ինչպես Հայաստանի շատ գյուղեր, գրեթե ամբողջությամբ շրջապատված է լեռներով․ այստեղ ամենուր ծաղկում է կակաչը և հնչում աղբյուրի ջրի կարկաչը․․․և յուրաքանչյուր տան կողքին, հոսանքալարերն իրար միացնող բարձր սյուների վրա արագիլնի բույն։ Թռչուններն իրենց չափազանց հանգիստ են զգում բակերում վազվզող երեխաների ու գյուղի միջով անցնող մեքենաների աղմուկի մեջ։ Գյուղի բնակիչներն ու թռչուններն այնքան են հարմարվել համատեղ կյանքին, որ իրարից չեն վախենում և երբեք իրար չեն նեղացնում։
Նյութը և լուսանկարները՝ People Media-ի
