Բոլորը իշխանություն են ուզում, բոլորը գալիս են իշխանություն վերցնելու ու էտ ճանապարհին թամաշաների պակաս չկա։ Յուրաքանչյուր բևեռ իր մտավոր և ֆինանսական ռեսուրսների գյորա ապահովում է ժամանցի դիտարժանությունը։ Միգուցե ժողովրդի հոգեկան առողջության մասին են մտածում՝ մի բանով զբաղվեն, շատ սուր չընկալեն ժամանակի ողբերգականությունը։
Հրեն՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը մարզեր կատարած այցերի ընթացքում հետաքրքիր հայտարարություններ է անում՝ ընդդիմախոսներին մի քանի օր շաղակրատելու նյութ տալով։ Ընտրություններին մասնակցելու հայտ ներկայացրած Ռոբերտ Քոչարյանն է հարցազրույցներ տալիս՝ հայտնվելով ոչ միայն հայկական, այլ նաև ադրբեջանական լրատվամիջոցների քննարկումների կիզակետում։ Ետ չի մնում նաև Էդմոն Մարուքյանը՝ հետևողականորեն առաջ է մղում պարիտետային հանձնաժողով ստեղծելու անհրաժեշտությունը, որովհետև հենց այստեղ են թաղված նախկին և ներկայիս իշխանությունների սխալները։
Հասարակության ուշադրությունը գրավելու օրիգինալ տարբերակ է ընտրել Գագիկ Ծառուկյանը, զի, ըստ Միքայել Մելքումյանի, կուսակցապետի որդու հարսանիքը պետք է ընկալել նախընտարական քարոզարշավի շրջանակներում։ Ասել է, թե որքան մեծ են հնարավորությունները, այնքան վառ է երևակայությունը։
Ակնհայտ է, որ այս մրցապայքարի բազմաձևության մեջ, որտեղ գերիշխում են փոխադարձ մեղադրանքներն ու վիրավորանքները, մի քիչ պակասում է քաղաքական բաղադրիչը, և կրկին աչքի է զարնում քաղաքական մտքի սնանկությունը։ Ու չնայած այսօր առավել քան երբևէ իշխանության ձգտող ուժերը պետք է հստակ նախանշեն երկրի կայունացման և զարգացման, արտաքին աշխարհի հետ հարաբերվելու իրենց տեսլականները, կուսակցությունները շտապողականություն չեն ցուցաբերում կամ խուսափում են մի շարք հարցերի պատասխաններ առաջինը բարձրաձայնելու պատասխանատվությունից։ Միանշանակ է, որ նախընտրական ծրագրերի բովանդակության ներկայացումն անհրաժեշտություն է, թեև ժողովրդի մի հատվածի համար գեղեցիկ դիզայնով բուկլետները, որոնցում ամփոփված են կուսակցությունների ծրագրերը, ո՛չ կարդալու են, ո՛չ պահելու։
Քրիստինե Հովսեփյան
