Գեներացվող այս կատարյալ սուբյեկտիվությունը վերածվում է հասարակության արժեհամակարգի անբաժանելի մասի | Ռուբեն Հայրապետյան

ՀՊՏՀ նախկին ռեկտոր Ռուբեն Հայրապետյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․

1. Տագնապ է առաջացնում, որ հարցապնդումներին, թե «բա ինչո՞ւ էր ընդդիմադիր Փաշինյանը 2018թ.-ի հանրահավաքի ժամանակ ասում, որ հրաժարականի դեպքում չի կարող լինել վարչապետի ժամանակավոր պաշտոնակատար», աջակիցների մի զգալի մասն ինչ-որ անհասկանալի, անիմաստ հիմնավորումներ է փնտրում՝ փոխանակ պարզապես պատասխանելու, որ Փաշինյանը սխալ է ասել՝ ՍԸ-ԽԱԼ:

2. Տագնապ է առաջացնում, որ Սահմանադրության մեջ սևով սպիտակի վրա գրված է, որ վարչապետը Կառավարության անդամ է, իսկ Կառավարության անդամները շարունակում են իրենց պարտականությունների կատարումը մինչև նոր Կառավարության կազմավորումը, սակայն վարչապետի քաղաքական հակառակորդների մի զգալի մասը, զուտ քաղաքական նպատակահարմարությունից ելնելով, շարունակում է հայտարարել, թե վարչապետը դրա իրավունքը չունի: Այն դեպքում, երբ վարչապետը ոչ թե պարզապես իրավունք ունի, այլև պարտավոր է կատարել իր պարտականությունները, եթե չկա լիազորությունների կատարման անհնարինություն (Ս. Սարգսյանի դեպքը):

Տագնապ է առաջացնում, որովհետև կարճաժամկետ, հատվածական խնդիրները լուծելիս գիտակցաբար, թե անգիտակցաբար գեներացվող այս կատարյալ սուբյեկտիվությունն աննկատելիորեն վերածվում է հասարակության արժեհամակարգի անբաժանելի մասի: Որովհետև այդ արժեհամակարգի անխուսափելի սպառողներն են դառնում երիտասարդները, պատանիները, ապագա սերունդները: Նրանք պարզապես սովորում են այն, ինչ տեսնում են, հատկապես, երբ այդ բացարձակ կողմնակալության մրցապայքարին մասնակցում են իրենց ծնողները, հարգված ուսուցիչները, դասախոսները…

Բայց մենք այն վիճակում չենք այժմ, որ այսպիսի «ճոխություններ» մեզ թույլ տանք: Չի կարող այսպես շարունակվել, արժեքային այսպիսի դեգրադացիան հարյուրամյակների հետևանք է ունենալու: