Արմեն Չարչյանի ուղեգիրը դեպի քաղաքականություն իրականացավ ի շնորհիվ Քոչարյանին հավերժ բուժելու, կամ դրա իմիտացիայի պատրաստակամության դիմաց: Ամբողջ դատավարության ընթացքում Քոչարյանը, հղում կատարելով հենց Չարչյանի գլխավորած հիվանդանոցին և այտեղից տրված ախտորոշումներին՝ երկարատև բուժումներ էր անցնում՝ բացակայելով երկարաձգում դատական գործնթացը՝ դրա շնորհիվ իր համար շահեկան դիրքավորման հասնելով: Որպես վարձահատույց վերոնշյալ ծառայությունների դիմաց՝ Չարչյանը ներգրավվեց Քոչարյանի դաշինքում՝ հարմար դիրքավորվելով նախընտրական ցուցակում: Նման պատվի արժանանանալը պետք է արդարացվեր բժշկի կողմից։ Նա շատ սահուն կերպով մոռացավ իր մարդասիրական առաքելությունը՝ Քոչարյանական ռեպրեսիաների ոճի մեջ տեռորի ենթարկելով հիվանդանոցի աշխատակիցներին:
Քրեական օրենսգրքում արդեն արված ամրագրումների շնորհիվ նման արարքն ուղիղ քրեական պատժի ենթակա արարք որակվեց: Օրենքի ուժով ձերբակալված Չարչյանը արդեն իսկ ծանոթ ոճով տեղափոխվեց իր իսկ կողմից ղեկավարված հիվանդանոց: Այս պատմության ամենահակասական և անտրամաբանական մոտեցումը Չարչյանի քաղաքական թիմակիցների կողմից նրա անձի շուրջ հանրությանը անբիծ և մաքուր կերպարի մատուցումն է:
Բժշկի առաքելությունն ու մասնագիտական կարողությունները ոչ մի պարագայում չեն արդարացնում նրա կողմից կատարված հանցանքը: Նրա թե՛ քաղաքական, և թե՛ մասնագիտական գործընկերները որպես արդարացում խոսում են վերջինիս մասնագիտական ձեռքբերումների մասին, չունենալով գեթ մի արդարացում կատարված հանցանքին: Կատարված ենթադրյալ հանցանքի ձայնագրության հրապարակումն էլ համեմատելով 1937 թվականների սովետական донос-ի հետ, հաշվի չառնելով, որ Չարչյանի արարքն էլ կարելի է նկարագրել որպես Ջորջ Օրուել-ի 1984 գրքից մի հատված: Չարչյանին ամեն հարմար պահին պրոֆեսոր անվանելով, համարելով, որ նա հասարակ մահկանացու չէ, դրանով իսկ ավելի է հաստատվում մեղադրանքների ճշտությունը:
Զարմանալի չէ նաև այսօր 7 պատգամավորների կողմից անձնական երաշխավորման ստորագրությունը՝ Արմեն Չարչյանին ազատ արձակելու միջնորդությամբ: 7 պատգամավորների դիմումը, ամենայն հավանակունթյամբ վերջինն քայլն է որպես յոթերրորդ գումարման պատգամավորներ: Կարելի է հեշտ գուշակել 7 պատգամավորների անունները, որոնց թվում են ճամբարափոխության գրոյսմաստերներ Թագուհի Թովմասյանը և Աննա Գրիգորյանը, խորտակվող նավը առաջինը լքած Սոֆիյա Հովսեփյանը, ԼՀԿ-ական Աննա Կոստանյանը և Արկադի Խաչատրյանը, ԲՀկ-ն ներկայացնող Վարդան Վարդանյանը, իսկ նախաձեռնության հեղինակն է իր հետ չհամաձայնող համաքաղաքացիներին Ժեխ անվանելու հետևանքով Մարդու իրվունքների պաշտպանության և հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի պաշտոնից զրկված Նաիրա Զոհրաբյանը:
Սպիտակ խալաթավոր լինելը հրեշտակ լինելու վկայություն չէ, և ժամանակը կբացահայտի չարչյանների իրական ինքնությունը։
Հեղինակ՝ Բագրատ Վարդանյան
