Պայմանագրային զինծառայող Սմբատ Ենգիբարյանը ծառայությանը զուգահեռ իր ապրուստի միջոցը վաստակում է նաև Գետազատ գյուղում ժառանգաբար իրեն պատկանող հողակտորի մշակությամբ, որտեղից բերքը հանելու համար ժանապարհ ունենալու խնդրով վերջինս դիմել էր գյուղապետ Գարեգին Հարությունյանին։
Ամիսներ շարունակ հարցին լուծում չստանալով՝ Սմբատը դիմում է մարզպետարան, ապա՝ էլեկտրոնային նամակով՝ Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարություն։ Այս փաստը զայրացնում է գյուղապետին և նա փորձում է Սմբատին համոզել, որ նա նախարարությունից եկած արձագանքողին հավաստիացնի, որ հարցը լուծվել է։
Սմբատը հրաժարվում է՝ նշելով, որ դա կանի միայն այն ժամանակ, երբ ճանապարհը կբացվի օրենքով սահմանված կարգով։ Վիճաբանությունը վերածվում է ծեծի, և գյուղապետն իր մի քանի աջակիցների հետ ծեծի են ենթարկում Սմբատին։
Սմբատը պնդում է, որ գործի իրավական ընթացքը կողմնակալ և խեղաթյուրված է, և արդարություն է պահանջում։
