Նյու Յորքում հրատարակվող «Hyperallergic» առցանց ամսագիրը «Հիշելով ականավոր նկարիչ Սեմ Չաքալյանի ժառանգությունը» վերնագրով հոդվածում պատմել է նրա կյանքի և ուսուցման ոչ ավանդական մեթոդների մասին:
«Սեմ Չաքալյանը ձգտում էր նկարիչներ ձևավորել, ոչ թե պարզապես նկարչության կանոնները փոխանցել նրանց։ Նրա ուսուցման մեթոդները հասնում էին ինքնաճանաչման՝ բացահայտելով նորանոր եզրեր»,-գրում է հրապարակման հեղինակ Ջոն Սիդը։
Չաքալյանը հաճախ չափազանց կոշտ, անգամ կոպիտ էր վարվում իր ուսանողների հետ։ Բայց նրանք, ովքեր դիմանում էին նրա քննադատությանը հետագայում շատ երախտապարտ էին լինում նրան։Սեմ Չաքալյանը ծնվել է Շանհայում 1929 թվականին։ Նրա հայրը երկու եղբայրների հետ ֆրանսիական ոճի հացի փռերի ցանց է հիմնադրել, որը մեծ հաջողություն է ունեցել։
Նկարչի մայրը մահացել է, երբ Սեմը դեռ երեխա է եղել, և փոքրիկին դաստիարակել է չինացի խորթ մայրը, որը շատ է սիրել նրան։ Ճապոնա-չինական պատերազմից հետո, 1947 թվականին Սեմը խորթ մոր և երկու եղբայրների հետ տեղափոխվել է Սան Ֆրանցիսկո։DuboceAvenue-ում ստուդիա բացելով` նա մինչև կյանքի վերջն ապրել և աշխատել է այնտեղ։ Նույն ստուդիայում էլ ցուցադրվել են նրա` աբստրակտ իմպրեսիոնիզմի ոճով աշխատանքները։1962 թվականին կայացել է նրա անձնական ցուցահանդեսը Դը Յանգի թանգարանում։ 1966 թվականին Չաքալյանը մշտական աշխատանքի է տեղավորվել Սան Ֆրանցիսկոյի Գեղարվեստի ինստիտուտում, որտեղ դասավանդել է շուրջ 35 տարի։
Սեմ Չաքալյանի աշխատանքները հաճախ են ցուցադրվել նրա կյանքի ընթացքում, իսկ 1978 թվականին Կալիֆոռնիայի Օքլենդի արվեստների թանգարանը լիարժեք հետահայաց ցուցադրություն է կազմակերպել։Նկարիչը մահացել է 2004 թվականին։ Այսօր նրա «Hitwood. ստեղծագործությունը (1977թ․) զարդարում է Սան Ֆրանցիսկոյի միջազգային օդանավակայանի երկրորդ տերմինալը։ Այս ստեղծագործության դիմաց հաճախ են կանգ առնում նրա ընկերներն ու նախկին ուսանողները։
Մեզ կարող եք հետևել նաև Instagram-ում։
