Գերմանիայում ամբողջովին պարալիզացված 36-ամյա տղամարդը սկսել է «խոսել» նրա ուղեղում տեղադրված միկրոչիպերի շնորհիվ։ Առաջին բանը, որ նա խնդրել է, գարեջուրն ու կարրին էր։ Այդ մասին գրում է The Independent-ը։
Տղամարդը սկսել է համագործակցել Տյուբինգենի համալսարանի հետազոտական խմբի հետ 2018 թվականին, երբ դեռ կարողանում էր շարժել աչքերը և այդպիսով շփվել հատուկ սարքի միջոցով։ Որոշ ժամանակ անց նա կորցրեց նույնիսկ աչքերը շարժելու ունակությունը և այլևս չէր կարողանում որևէ կերպ շփվել։
Միկրոչիպերը տեղադրվել են 2019 թվականի մարտին, դրանք կարգավորվել են ավելի քան երեք ամիս, ևս երեք շաբաթ անց գերմանացին վերջապես կարողացավ առաջին անգամ «խոսել մտքի ուժով»։ Իմպլանտացված չիպերը գրավում են նրա ուղեղի գործունեությունը (հիվանդն ընտրում է այն տառերը, որոնք կարդում է ծրագիրը) և փոխանցում համակարգչին՝ «այո» և «ոչ» ազդանշանների տեսքով:
Նրանից մի քանի օր է պահանջվում մեկ նախադասություն գրելու համար։ Բացի այդ, դժվարություններ են առաջացել այն պատճառով, որ հիվանդի մայրենի լեզուն գերմաներենն է, իսկ համակարգը միացված է անգլերենին։
Բացի գարեջրից և ուտելիքից, նա խնդրել է մորը մերսել իրեն և միացնել Tool խմբի երգը: Ավելի ուշ տղամարդը հրավիրել է իր մտերիմներին միասին դիտելու Դիսնեյի «Ռոբին Հուդը», խնդրել է այլ ուտեստներ և հայտարարել, որ իր «ամենամեծ ցանկությունը նոր մահճակալն է և վաղը խորովածի գնալը»։
Հիվանդը պարալիզացված է մնացել կողային ամիոտրոֆիկ սկլերոզի (ALS) պատճառով: ԱԼՍ-ով հիվանդ մարդկանց կյանքի միջին տեւողությունը ախտորոշումից հետո երկու-հինգ տարի է, թեեւ գիտնականներն ասում են, որ նրանք կարող են շատ ավելի երկար ապրել:
Մանրամասները՝ աղբյուրում։
