ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Արման Բաբաջանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է․
Երեկ տեղի ունեցած առնվազն երկու իրադարձություն բացահայտեց մեր երկրի ազգային անվտանգությանը սպառնացող լրջագույն մարտահրավերների մասին։
Նախօրեին «Մալաթիա մոլում» հրդեհաշիջման աշխատանքները տարօրինակ կերպով և ի զարմանք շատերի համակարգում էր ԱԺ նախկին պատգամավոր, գործարար Սամվել Ալեքսանյանը (https://www.youtube.com/watch?v=mH7qP-WMjdo)։
Ոստիկանության տոտալ անգործության հայացքի ներքո ոչ վաղ անցյալի այս օլիգարխը իր սեփական տարածքը հրդեհից ազատում/փրկում էր բացառապես իր պատկերացումների համաձայն։ Ինքն էր որոշում, թե ինչպես և շենքի որ հատվածում հատկապես պետք է աշխատեն ԱԻՆ փրկարարները։ Լավ է, որ գոնե նրանք կարևորություն չէի տալիս այս կիսագրագետ օլիգարխի ցնորված հրահանգներին և անմնացորդ ու խիզախությամբ կատարում էին իրենց աշխատանքը։
Իսկ ոստիկանությունը հրշեջների անարգել աշխատանքը ապահովելու փոխարեն դիտում էր, թե ինչպես է Սամվել Ալեքսանյանը հրդեհի ամենաթեժ պահին իր աշխատակիցներին տարհանվելու փոխարեն ստիպում մնալ ներսում, որ նրանք իր ապրանք/տեխնիկան փրկեն՝ խեղդվելով ծխի մեջ։
Երկրորդ իրադարձությունն ավելի վտանգավոր է։
Չգիտեմ՝ քանի մարդ է դիտել օրենքով գող Պզոյի՝ Արմեն Ղազարյանի և նրա ընկերների ամենաթող պահվածքը ոստիկանական բաժանմունքում (https://www.youtube.com/watch?v=6iZiplfaKfY), բայց այն, ինչ տեղի է ունենում օրենքով գողի մասնակցությամբ ոստիկանության բաժանմունքում առնվազն այս տեսանյութում արձանագրվածի շրջանակներում, ուղղակի սպառնալիք է մեր երկրի ազգային անվտանգությանը, որովհետև դրանից մի հետևություն է հնարավոր անել՝ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ՈՍՏԻԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԳՈՅՈՒԹՅՈՒՆ ՉՈՒՆԻ և ՀՀ քաղաքացին իր անվտանգության և պաշտպանության համար թույլատրելի և գուցե անթույլատրելի միջոցների պետք է դիմի ինքնուրույնաբար, օրենքով սահմանված, գուցե չսահմանված կարգով և իր պատկերացումների համաձայն, որովհետև ոստիկանություն կոչվածն ի վիճակի չէ այլևս պաշտպանել ՀՀ քաղաքացուն օրենքով գող, քրեական հեղինակություն կոչվող այս ոհմակից։
Հայաստանի անկախացումից մոտ 30 տարի անց մենք ստիպված ենք արձանագրել ոստիկանության ամենաթողությունը, ոստիկանապետության «պերճանքն ու թշվառությունը»:
Եվ բանն այստեղ միայն ոստիկանությունը չէ: Այն գործիք է, դրսևորում, իսկ խնդիրը, իհարկե, համակարգն է՝ իր ամբողջ բաղադրիչներով: Առանց այդ ամբողջականության Հայաստանի քաղաքացին և իշխանությունը ընդհանրապես ունակ չէ ապավինել այդպիսի ոստիկանության:
Ոստիկանությունն այդպիսինն է այդ համակարգային հավաքականության, օլիգարխիայի, քրեական տարրերի ամբողջության ուժով:
Այդ հավաքական ուժն է ոստիկանությունը վերածել հասարակության դեմ թրի ու վահանի, համակարգային զրահի:
Ու ոչ մի հեղափոխություն ունակ չեղավ փոխել իրերի նախկին վիճակը, ոչ մի հեղափոխական նշանակում չկարողացավ ոստիկանությունը կարգի բերել և այսքան ամիս անց ոստիկանությունում արմատական բարեփոխումների սկիզբ դնել։
Ես ձեռնպահ կմնամ լուծումներ առաջարկել, որովհետև դրանք կարող են տարբեր լինել և խիստ ծայրահեղ։ Բայց սա իշխող ուժի պատասխանատվության տիրույթում է՝ ստանձնեք պատասխանատվությունը, որոշեք՝ ով և ինչպես պետք է պատասխան տա այս բեսպրեդելի համար, ով պետք է հեռանա համակարգից և ով կարող է առհասարակ շարունակի մնալ իր պաշտոնում՝ առնվազն փրկելու համար ոստիկանական համարգը վերջնական հեղինակազրկումից և ոչնչացումից։
