Իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը գրում է․
«Համաշխարհային քաղաքական դերակատարները տարեցտարի դառնում են ավելի անդեմ ու անգույն, ավելի ապախարիզմատիկ, դառնում են ավելի «ռիսկ նվազեցնող» ու բոլորին դուր գալ ձգտող։
Սիլվիո Բերլուսկոնին դիմագիծ ունեցող, գույն ունեցող, խարիզմա ունեցող, «ռիսկի տակ մտնող» առաջնորդների վերջին մոհիկաններից էր, և բնական է, որ նա բոլորին դուր գալ չէր կարող։
Riposa in pace!»
