Ալեն Սիմոնյանի ուղերձը` Անկախության տոնի առթիվ

Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանն ուղերձ է հղել Անկախության տոնի առթիվ:

«Սիրելի՛ հայրենակիցներ, այսօր մենք նշում ենք Հայաստանի Հանրապետության անկախության 32-րդ տարեդարձը՝ ապրելով մեր պատմության ամենածանր ժամանակահատվածներից մեկը:

Մեր երկիրը, պետականությունը լուրջ մարտահրավերների առաջ է կանգնած, որոնք պետք է այսօր հաղթահարենք: Մենք պետք է շարունակենք պինդ, համախմբված, սկզբունքային և հավատով լցված գնալ առաջ, պահենք, ամրացնենք մեր պետականությունը, մեր անկախությունը, անվտանգությունն ու մեր երեխաներին վերջապես ազատ, անկախ և խաղաղ Հայաստան ժառանգենք:

Ես վստահ եմ, այո՛, վստահ եմ, որ կկարողանանք, ինչպես բազմիցս ապացուցել ենք, որ երբ միասնական ենք, կարող ենք անել անհավանականը, այժմ նույնպես մենք կհաջողենք:

Մեր հավատով դեպի մեր ուժերը, մեր սկզբունքայնությամբ, մեր միասնականությամբ, մեր սիրով դեպի Հայաստանի Հանրապետություն մենք սա էլ կանցնենք: Սարսափելի հարվածների միջով ենք անցնում վերջին տարիներին, և մեր ժողովուրդը և պետականությունը կանգուն պահում:

Վճարում անմարդկային բարձր գին, ամեն օր մենք միասին նորից ու նորից գնում առաջ, միասին պայքարում մեր երկրի և մեր ժողովրդի համար, մեր ապագայի համար: Արդյոք այն ամենը, ինչ մենք տեսանք այս տարիներին, ու այն, ինչ վերապրում ենք հիմա, չի՞ հուշում մեզ՝ բոլորիս, որ մենք՝ մեզանից յուրաքանչյուրը և բոլորս միասին, պատահականություն չէ:

Այո՛, այս ամենը պատահական չէ և չի կարող լինել. սա մեր՝ բոլորիս, առաքելությունն է: Մենք պետք է միասին, ի հեճուկս բոլոր արհավիրքների, շարունակենք մեր առաքելությունը, այն է՝ ապագա կերտենք մեր հավերժ ժողովրդի, մեր պետության և պետականության համար. ես դա տեսնում եմ, ես դա գիտեմ,ես դրան հավատում եմ:

Ուստի այսօր՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության 32-րդ տարեդարձին, պետք է լինենք պինդ, գիտակից և միասնական, հավատանք հայ մարդուն, հայ մարդու իմաստությանը, հավատանք մեզ և մեր ուժերին:

Վճռական և վստահ միասին գնանք առաջ, հանուն հայ ժողովրդի, հանուն Հայաստանի Հանրապետության և մեր երեխաների, հանուն մեր անկախության և ինքնիշխանության ամրացման: Շնորհավոր անկախությանդ օրը, մեր հավերժակա՛ն Հայաստան:

Փառք մեր նահատակներին, որոնք ընկան, որ մենք ապրենք: Սիրում եմ բոլորիդ, հպարտանում եմ ձեզանով և հավատում եմ քեզ, իմ իմաստուն Հայ ժողովո՛ւրդ»:

Թիվ 1