Կինոգետ Զավեն Բոյաջյանը գրել է.
«Արտավազդը» հերթական անգամ բաժանեց իր մրցանակները: Հակառակ լուրջ տպավորություն գործելու հավակնությանը՝ այս մրցանակաբաշխության կազմակերպիչները, փաստորեն, խուլ են քննադատության հանդեպ և ակնհայտորեն պատշաճ հայերեն սովորելու ձգտում չունեն: Ստորև զետեղված տեքստը, որ գրվել ու հրապարակվել է անցյալ տարի, նույնքան էլ վերաբերում է այս տարվան:
«Արտավազդ» մրցանակաբաշխության անվանակարգերի մի մասն այնքան տարօրինակ հայերենով է, որ կարծես հայախոս մարդիկ չեն այդ անվանակարգերը սահմանել:
«Թատերարվեստին արժանապատիվ ծառայության համար» սահմանումը նորմալ հայերենով պիտի որ լիներ կամ «թատերարվեստին արժանապատվորեն ծառայելու համար» կամ «թատերարվեստին մատուցած արժանապատիվ ծառայության համար», բայց ինչպես տեսնում եք, ոչ մեկն է, ոչ մյուսը:
Գլխավոր դերակատարներին շնորհվող մրցանակների անվանակարգերը հետևյալ ձևակերպումներով են՝ «լավագույն տղամարդ դերակատար», «լավագույն կին դերակատար», մինչդեռ հայերեն շատ հանգիստ կարելի է ասել՝ «լավագույն դերակատար» և «լավագույն դերակատարուհի»:
Այս տղամարդ-կին ավելորդաբանությունը պարզապես «դերակատար-դերակատարուհի» տարբերակման փոխարեն առկա է նաև «երկրորդ պլանի լավագույն տղամարդ դերակատար» և «երկրորդ պլանի լավագույն կին դերակատար» անվանակարգերի մեջ:
«Լավագույն սցենոգրաֆիա» օտարաբանությանն էլ իհարկե լիովին կփոխարիներ «լավագույն բեմանկարչությունը» կամ «լավագույն բեմանկարիչը»: Ի դեպ, «բեմանկարչություն» բառն արձանագրված է դեռ 1986-ին Լևոն Հախվերդյանի հեղինակությամբ հրատարակված «Թատերագիտական բառարանում»:
Հուսանք, որ «Արտավազդի» կազմակերպիչները կձգտեն ավելի հայալեզու արտահայտվել, մանավանդ որ լեզուն թատրոնի գլխավոր հենքերից մեկն է:
