Հայաստանի ԳԽ և Արցախի ԱԺ նախկին պատգամավոր Վահրամ Աթանեսյանը «Ֆեյսբուքի» իր էջում գրել է.
Դարեր ի վեր Ամենայն հայոց կաթողիկոսի «ընտրությունը» կատարվել է Պարսից շահերի, Օսմանյան սուլթանների, նույնիսկ Վրաստանի կառավարիչների, ռուսական ցարերի, խորհրդային կառավարության հովանավորությամբ: Ոչ ոք դա չի համարել Լուսավորչի աթոռի հանդեպ ոտնձգություն:
Բայց երբ Հայաստանի վարչապետն ասում է, որ կաթողիկոսի ընտրությանը պետությունը պետք է մասնակցի, իսկույն հետեւում է արձագանքը. «Դա սահմանադրական կարգի տապալման նախապատրաստություն է, սահմանադրությամբ եկեղեցին պետությունից անջատ է»:
Այո, եկեղեցին պետությունից անջատ է, բայց երբ հոգեւորականությունը միջամտում է պետության գործերին, զբաղվում քաղաքական գործունեությամբ, բացահայտ սպասարկում ոչ դաշնակից պետության շահերը, իշխանությունը բռնությամբ տապալելու կոչ անում, ինչու՞ նույն իրավապաշտպանները դա չեն գնահատում սահմանադրական կարգի տապալման փորձ եւ քրեորեն պատժելի արարք:
Ի գիտություն իրավապաշտպաների պետք է ասել, որ պետություն-եկեղեցի հարաբերությունները կարգավորվում են օրենքով, որը, ինչպես ՀՀ մյուս օրենքները, ենթակա է փոոխությունների եւ լրացումների: Իրավական այդ ընթացակարգը հակասահմանադրական չէ:
