Լրագրող Թաթուլ Հակոբյանը գրել է.
Թարմ ուղեղով՝ դառը սուրճի հետ
Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ Ամենայն Հայոց նոր կաթողիկոս բերելու ցանկությունը կոպիտ միջամտություն և ոտնձգություն է Հայ Առաքելական եկեղեցու գործերին: Մի կողմ եմ թողնում, որ վարչապետը չէ, որ պիտի քննի, թե ով ինչ է արել անձնական կյանքում: Լինի կաթողիկոսը կամ այլ հոգի:
Վարչապետ Փաշինյանի վերջին երկու շաբաթների գրոհը Մայր Աթոռի ուղղությամբ նույնքան ապօրինի է, անթույլատրելի ու դատապարտելի, ինքան մեր եկեղեցու երկու թեմերի առաջնորդների քաղաքական և ներքաղաքական հավակնությունները:
Կա՞ արդյոք այլ խորքային պատճառ/ներ որ մենք չգիտենք: Եթե կա, ապա պետք է հրապարակայնացնել:
Բայց, ավելի խոհեմ կլինի, որ կողմերը զսպեն իրենց:
Մասնավորապես, մեր թեմակալ առաջնորդները դադարեն քաղաքական հայտարարություններ անել և փողոցից վերադառնան եկեղեցի: Իմ մի շարք ընկերներ գրում են, որ թեմակալ առաջնորդները չեն կարող լռել և պայքարում են Հայաստանը կործանող իշխանությունների դեմ:
Եթե սա է բացատրությունն ու արդարացումը, ուրեմն մեր եկեղեցին պետք է պատրաստ լինի հարվածներ ընդունել: Դու չես կարող զերծ մնալ քննադատությունից ու հարվածներից, երբ մտնում ես քաղաքական պայքարի մեջ և վեղարդ չես հանում:
Իսկ Փաշինյանի դեմ պետք է պայքարեն քաղաքական ուժերը, այդ թվում նրանք, ովքեր ոգևորում և խրախուսում էին թեմակալ առաջնորդներին՝ փոքրոգաբար թաքնվելով նրանց փարաջայի հետևում:
Մյուս կողմից և առաջին հերթին, վարչապետ Փաշինյանը պետք է դադարեցնի իր հրապարակային արշավը և ամենօրյա գրառումները:
Պետք է նստել սեղանի շուրջ:
Այլ ճանապարհ չկա:
Մյուս ճանապարհները տանում են ներքաղաքական ճգնաժամի, ատելության, պատերազմի ու արյան:
