Այն ժամանակ, երբ ամբողջ աշխարհը սուրճի բաժակ նայելով փորձում է կռահել Պուտինի և Թրամփի հանդիպման թեմաները, Ռուսաստանի երկու հավատարիմ ընկերներ՝ Իլհամ Ալիևը և Նիկոլ Փաշինյանը, շտապել են Վաշինգտոն՝ ԱՄՆ նախագահի հսկողության ներքո գործարք կնքելու։ Այդ մասին գրում է Պետդումայի ԱՊՀ հարցերով հանձնաժողովի առաջին փոխնախագահ Կոնստանտին Զատուլինը։
«Լրիվ պարզ չէ՝ նրանք կստորագրե՞ն այսպես կոչված խաղաղության պայմանագիրը, թե՞ կսահմանափակվեն ժամանակավոր հուշագրով։ Բայց գուշակ լինել պետք չէ՝ հասկանալու համար, որ խոսքը գործարքի մասին է, որի արդյունքում Ամերիկան գալիս է տարածաշրջան, Ռուսաստանն ու Իրանն էլ պետք է հաշտվեն դրա հետ։ Անկախ նրանից, թե սա ներառված է որևէ համաձայնագրի տեքստում, վերջակետ կդրվի չարաբաստիկ «Զանգեզուրի միջանցքի» և դրա նկատմամբ վերահսկողության հարցում։ Փաշինյանի միջոցով Թուրքիան կհարթի ուղիղ ճանապարհ դեպի Ադրբեջան, Կասպից ծով և Կենտրոնական Ասիա՝ Հայաստանի միջով։ Եվ դրա հետ մեկտեղ՝ ՆԱՏՕ-ն և Միացյալ Նահանգները, որոնք այդպիսով կստանան իրենց բոնուսը։
Ընդհանուր առմամբ, Վաշինգտոնում հանդիպման անտեսանելի մասնակիցները կլինեն Թուրքիան, Ռուսաստանը և Իրանը, և գուցե Իսրայելը։ Եթե Թուրքիայի և Իսրայելի, ինչպես նաև Միացյալ Նահանգների և Ադրբեջանի համար սա կլինի ցանկությունների իրականացում, այն բանի իրականացում, ինչը սովորաբար անվանում են ազգային շահեր, ապա Ռուսաստանի և Իրանի համար կա ազդեցության կորստի հեռանկար և անհրաժեշտություն՝ շտապ կերպով վերանայելու ծրագրերը, այդ թվում՝ Հյուսիս-Հարավ միջանցքի ճակատագիրը, որի այլընտրանքն է դառնում Զանգեզուրի «Արևմուտք-Արևելք»-ը։
Ամենաանարգ բանը այս ամենին Հայաստանի մասնակցությունն է։ Չեմ կարողանում ինձ ստիպել չասել, բայց Փաշինյանին սեփական վզին դնելով ընտրողները բերեցին և դատավճիռ կայացրին իրենց և Հայաստանի համար։ Այստեղ ազգային շահերի հոտ չի գալիս։
Անիմաստ է պնդել, որ «Զանգեզուրի միջանցքի» գաղափարի օրինականացումը վերաբերում է 2020 թվականին Ղարաբաղում պատերազմից հետո Հայաստանի, Ադրբեջանի և Ռուսաստանի միջև կնքված համաձայնագրերին։ Այն ժամանակ փորձ էր արվում Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի միջև գոյություն ունեցող Լաչինի միջանցքը փոխարինել հիպոթետիկ «Զանգեզուրի միջանցքով։ Բայց հիմա Լեռնային Ղարաբաղում հայեր չկան, ինչպես որ Լաչինի միջանցք չկա։ Եվ նրանց հետ միասին վերացել է Ռուսաստանի հետ ամեն ինչ համաձայնեցնելու անհրաժեշտությունը, որի հետ Վաշինգտոնի հանդիպման մասնակիցները ցուցադրաբար վիճում են։ Այն փաստը, որ սա այսօր հնարավոր է դառնում մեր աչքերի առաջ, ոչ միայն որոշ սխալ հաշվարկների հետևանք է, այլև տարածաշրջանում Ռուսաստանի թուլացման օբյեկտիվ փաստ՝ Ուկրաինայի պատերազմի և Արևմուտքի հետ հակամարտության պատճառով։
Մենք պետք է հասնենք Ուկրաինայում ռազմական գործողությունների ընդունելի արդյունքի՝ մեզ համար որքան հնարավոր է շուտ։ Այս տեսանկյունից, նախագահ Վլադիմիր Պուտինի դիվանագիտական ջանքերը հասկանալի են, որոնք ուղղված են ոչ միայն պատերազմի արդյունքին հասցնելուն, այլև Թրամփի հետ շփումներից պահպանել իրենը։ Անվերջ ռազմական գործողություններ ցանկացող յուրաքանչյուր ոք պետք է հասկանա, որ ինքը ոչնչով չի տարբերվում Անգլիայի և ԵՄ-ի ռուսաֆոբներից, ովքեր խաղադրույք են կատարել պատերազմի վրա մինչև վերջին ուկրաինացին։ Որպեսզի այս պահին Ռուսաստանին հետ մղեն, այնտեղից, որտեղ հնարավոր է։
Ես հոգնել եմ Կասանդրա լինելուց», – գրել է նա։
