Արցախի ԱԺ նախկին պատգամավոր, քաղաքական վերլուծաբան Վահրամ Աթանեսյանը «Ֆեյսբուքի» իր էջում գրել է.
Բաքվում արդեն երեսուներկու տարի անընդմեջ իշխող կուսակցությունն ինչու՞ է կոչվում «Ենի Ազարբայջան/Նոր Ադրբեջան»: Դա սոսկ անվանում չէ, այլ՝ աշխարհաքաղաքական պրոյեկտ, որի սպասարկմանը ծառայել են այլ կուսակցություններ եւս, ինչպես, օրինակ՝ «Ամբողջական Ադրբեջանը», «Միասնական Ադրբեջանը», բացառապես Հայաստանից տեղափոխված ադրբեջանցիների «Իրավունք եւ արդարությունը» եւ մի շարք ՀԿ-եր:
Օգոստոսի 8-ին Վաշինգտոնում Իլհամ Ալիեւը ստորագրել է այդ պրոյեկտի նեկրոլոգը, մահախոսականը: Սեփական ֆիասկոն քողարկելու համար նա, իհարկե, պետք է փորձի մեզ բարդույթներ ներարկել, իսկ իր ժողովրդին համոզել, որ ինքը «հաղթած գերագույն գլխավոր հրամանատար է»:
Հաղթած երկիրը պարտվածի հետ փոխադարձ իրավունքներ եւ պարտավորություններ սահմանող Համաձայնագիր եւ խաղաղության դարաշրջան բացելու մասին քաղաքական Հռչակագիր չի ստորագրում:
Իշխանություններին ընդդիմադիր լինել՝ չի նշանակում թշնամու խոսույթը տիրաժավորել եւ ընկճվածություն ներշնչել: Ընդհակառակը, ընդդիմությունը պետք է երկրի քաղաքացուն ավելի լավ ապագայի ուղղորդի, նպատակամղի:
