ՈՉ ՀՌԵՏՈՐԱԿԱՆ ՀԱՐՑԵՐ ԿԵՍԳԻՇԵՐԻՑ ԱՌԱՋ
Օգոստոսի 8-ից առայսօր չե՞ք հոգնել հաշվել՝ ի՞նչ են շահում Ադրբեջանն ու Թուրքիան, ինչու՞ եք տրվում հիբրիդային ու տեղեկատվական պատերազմի հնարքներին՝ քարոզչության տեսքով: Ինչու՞ չեք հաշվում՝ ՀԱՅԱՍՏԱՆՆ Ի՞ՆՉ Է ՇԱՀՈՒՄ: Չե՞ք հոգնել տվայտելուց՝ իսկ Մոսկվան ի՞նչ կասի, ի՞նչ կանի: Իրա՞նն ինչ կանի: Իսկ Հայաստանի շահերը ինչու՞ պիտի ստորադասվեն Ռուսաստանի, Իրանի, Վրաստանի շահերին՝ չե՞ք հարցնում: Չե՞ք հոգնել վախենալուց ու վախեցնելուց: Կա՞ տարբերակ, որ ՎԵՐՋԱՊԵՍ ձեր մտածողության առանցքում լինի ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ և բոլոր հարցերն ու պատասխանները բխեն ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՇԱՀԵՐԻՑ:
Խաղաղությունը մանանա չէ, որ երկնքից թափվելու է՝ ինչ է թե դուք դեգերում եք օտարին ստրկության ձեր անապատում, խաղաղությունը գործընթաց է, որին պատերազմում պարտվելուց հետո հասնում են դժվար, երկար, փորձություններով ու նաև կորուստներով: Իսկ մենք ի՞նչ ենք կորցրել Վաշինգտոնում: Մենք ԳՏԵԼ ԵՆՔ:
1.Խաղաղության հնարավորություն
2.Տնտեսություն զարգացնելու հնարավորություն
3.Միջազգային իմիջ փոխելու հնարավորություն:
…Եվ հիմա պետք է քննարկել՝ ինչպե՞ս ԱՐԱԳ վերականգնել բանակը, տնտեսությունը, ժողովրդագրությունը փոխել: Մեզ տրված է ԺԱՄԱՆԱԿ՝ ԻՐԱՎԻՃԱԿ ՓՈԽԵԼՈՒ:
Հ.Գ.
Ադրբեջանն աշխատանքային խմբեր է ստեղծում՝ ԱՄՆ-ի հետ ոլորտային համագործակցությունը խորացնելու նպատակով: Հայաստանում ԴԵՌ քննարկում են՝ օգոստոսի 8-ը ի՞նչ էր նշանակում:
Ինքնիշխանությունը պատասխանատվություն է: ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ պատասխանատվություն է: Ընտրությունը պատասխանատվություն է: Նվնվալու ու խաղեր տալու ժամանակն ավարտվել է: Ամեն ինչ այլևս աներկբա է՝ բոլորը հանել են դիմակները՝ ոմանք վերադառնում են 20-րդ դար, ոմանք Հայաստան են բերում 21-րդ դարը: Դուք որտե՞ղ եք և ու՞մ հետ:
«Հանրապետություն» կուսակցության քաղխորհրդի անդամ Անահիտ Ադամյան
