«Ով կփոխարինի Նիկոլ Փաշինյանին. 2 անուն է շրջանառվում» հոդվածն այն ռումբերից է, որը հաստատ գտնելու էր իր ընթերցողին, քանի որ դավադրությունների տեսությունն ու ՀՀ վարչապետի անունը մի տեղում արդեն հոգեցունց իրավիճակ է գծագրում,- գրում է media.am-ը։
Իսկ հոգեպես ցնցելը հետհեղափոխական Հայաստանում շատ լրատվամիջոցների «առաքելությունն» է:
Մենք այն իրավիճակում ենք, երբ շատ լրատվամիջոցների սեփականատերեր վստահ են, որ իրենց մեդիան պիտի աշխատի այնպես, ինչպես աշխատում է իրենց «հոր դուքյանը»: Այսինքն, գրեն այն, ինչ ուզում են և այնպես, ինչպես ուզում են:
Կարծես չկա մասնագիտական որևէ զսպող կոճակ, այլ կա միայն սրտի թելադրանք ու պնդում, որ իրենք ազատ են (ինչ կոճակ ուզեն, կսեղմեն, այդ թվում նաև՝ կարմիր կամ երկնագույն):
Ազատությունը մեդիա դաշտում զարմանալի բան է: Եթե անընդհատ ինքդ քեզ փորձում ես վստահեցնել, որ ազատ ես ու ընդլայնում ես սահմանները՝ զուգահեռաբար լղոզելով դրանք, հայտնվում ես մեկ այլ վանդակում:
Մեր շատ լրատվամիջոցներ ազատության սեփական պատկերացումների վանդակում են, նրանք ազատ են այնքանով, որքանով ուզում է իրենց վանդակի տերը:
Միգուցե նաև դա է պատճառը, որ հազվադեպ ենք լրատվամիջոցի հետևում տեսնում լրագրողի, այլ տեսնում ենք միայն հարթակը, որն ունի դեմք, հետևաբար՝ բոլոր իր լրագրողներին դարձնում է նույն այդ դեմքի կլոններ, նույն սպասարկման օբյեկտի մատուցողներ:
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ սկզբնաղբյուրում։
