Իրանագետ, արևելագետ Աննա Դավթյան-Գևորգյանը Ֆեյսբուքի իր էջում գրել է․
«ԱՄՆ-Իսրայելի հարձակումը Իրանի Իսլամական Հանրապետության վրա, Իրանի ժողովրդի մի զգալի մասին երկու քարի արանքում էր/է թողել։ Մի կողմից իշխանություններից ավելի լավ կառավարում, անհատական կյանքի ազատություններ, տնտեսական բարդ իրադրության բարելավում պահանջող հասարակությունը բռնի ու բիրտ հակազդեցության է հանդիպում պետության կողմից, մյուս կողմից հրթիռների հարվածները նաև քաղաքացիական շենքերի ավերածությունների ու քաղաքացիական անձանց, այդ թվում՝ երեխաների մահվան պատճառ են դառնում։
Առանց թաքստոցների, բայց ստորգետնյա բազում զինապահոցներով երկրում Իրանի ժողովուրդը այս պատերազմում գործող սուբյեկտ չէ, կրկնակի զոհ է։ Ու չարժի պատերազմի հերթական ֆետիշացման մեջ հերոսական կերպար կերտել մի ժողովրդի, որ հերոսականության համար բազում այլ տաղանդներ ունի, բայց հրթիռային այս մարտերի հերոսը չէ, զոհն է։
Երկշաբթյա հրադադարի հնարավորությունը, կարծում եմ, երկու կողմի համար էլ «դեմքը փրկելով» այդ ճգնաժամային ու աղետալի հետևանքներով լի իրավիճակից դուրս գալու, բանակցություններով հարցը կարգավորելու հնարավորություն է։ Վերջին օրերին Իրանի երեք բաց նամակ է եղել ԱՄՆ-ին ուղղավծ՝ նախագահ Փեզեշքիանի կողմից, նախկին նախագահ Ռուհանիի կողմից, նախկին արտգործնախարար Զարիֆի կողմից։ Բոլոր նամակների առանցքային ուղերձն այն է, որ պետք ա փոխզիջումային լուծման գնալ ու հրաժարվել մաքսիմալիստական, ողջ տարածարջանը ոչնչացնելու ռիկով գործողություններից։ Բայց այդ նամակները նաև նրա մաիսն են, որ Իրանն էլ չունի մինչև վերջ գնալու ու մյուս կողմերին ոչնչացնելու պոտենցիալ։
Մի իրավիճակում, երբ անօդաչու թռչող սարքերը անարգել պտտվում են Իրանի ներսում, իսկ ԻՀՊԿ գեներալներն ու քաղաքական գործիչները շարունակում են թիրախային հարվածներով սպանվել, դժվար է խոսել որևէ կողմի հաղթանակի մասին։ Հորմուզի նեղուցի փակումը շատ կարևոր ու ուժեղ տնտեսական լծակ է Իրանի ձեռքին, բայց դրա՝ երկար փակ մնալը, խեղդելու էր ոչ միայն ուրիշների տնտեսությունը։
Մեր տարածաշրջանի վրա ազդեցության մասին։
Եթե բանակցությունները ստացվեն ու տնտեսական ոլորտում երկրները դադարեն միմյանց ախոյաններ լինել, դա տարածաշրջանի համար նոր հնարավորությունների պատուհան է լինելու։ Առանց սանկցիաների Իրանն ու միջազգային տնտեսական առևտրին ինտեգրված Իրանը մեզ ու տարածաշրջանի մյուս երկրներին հնարավորություն է տալու տնտեսական ավելի լայն դիվերսիֆիկացման հնարավորություններ ունենալ։ Իսկ Մերձավոր Արևելքում պատերազմի դադարեցումը նաև ավելի լայն տարածաշրջանային համատեքստն է ավելի կայուն ու կանխատեսելի դարձնելու»։
