Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, անդրադառնալով Ղարաբաղի հարցում ունեցած էմոցիաների մասին հարցին, հայտարարել է. «Իմ գիտակցական կյանքում առաջին անգամ, որ ես դադարել եմ ամենօրյա աղոթքներ ունենալ, եղել է 2020 թ․ նոյեմբերի 8-ից հետո։ Դրանից հետո երկարատև ծոմ եմ պահել, մեկ շաբաթ ոչ հաց եմ կերել, ոչ ջուր եմ խմել»։
«Մարդ կա՞, որի համար այս թեմաներն էմոցիոնալ չե՞ն։ Եթե մարդ կա, առավել ևս։ Ես չեմ զարմանում, որ Ռոբերտ Քոչարյանի նման մարդը էմոցիա չունենա։ Նա սառնասիրտ մարդասպան է, ինչու պետք է էմոցիա ունենա։ Սառնասիրտ մարդասպան, որի տեղը բանտում է, և բանտում կամաց-կամաց էմոցիաները կսկսեն վերականգնվել։ Կամ Ծառուկյան Գագիկը, ինչու պետք է էմոցիա ունենա։ Քյարփինջը ոնց կարող է էմոցիա ունենալ։ Կամ Կալուգացի օլիգարխն ինչու պետք է էմոցիա ունենա։ Արհեստական ինտելեկտը էմոցիա ունի՞։
Այո, ես էմոցիոնալ մարդ եմ։ Նորությո՞ւն է ձեզ համար։ Առանց էմոցիայի մարդը կամ տախտակ է, կամ քյարփինջ»,- ասել է նա։
Փաշինյանը կրկնել է միտքը, որ Հայաստանը Ղարաբաղյան շարժմամբ դրվել է թակարդի մեջ. «Քայլ-քայլ հասկացել եմ, որ Հայաստանը Ղարաբաղյան շարժմամբ դրվել է թակարդի մեջ ու էդ թակարդից պետք է դուրս գալ։ Եվ ուրախ եմ, որ ինձ հաջողվել է Հայաստանը դուրս բերել այդ թակարդից։ Եվ այսօր տեսնում եմ, որ մարդիկ, լրտեսական գործունեության տրամաբանության մեջ, Հայաստանն ուզում են հետ տանել այդ թակարդի մեջ»։
Նա նշել է, որ «պատերազմի եռագլուխ» կուսակցության ներկայացուցիչներն անգամ ավետարանների կեսը չեն կարդացել։ Ինքը սաղմոսները սկսել է անգիր սովորել՝ հոգևոր դատարկությունը լցնելու անհրաժեշտությունից ելնելով։ «Էսօր եթե նայենք, այդ եռագլուխ կուսակցության լիդերներից ոչ մեկ Ավետարաններից գոնե մեկի գոնե կեսը չի կարդացել, ես համոզված եմ։ Ազգային ինքնությունից հանդես են գալիս մարդիկ, որոնք հայ ժողովրդի պատմության ամենապրիմիտիվ հարցերին չեն կարող պատասխանել։ Այդ մարդիկ տարրական գրագիտության խնդիր ունեն»։
