Թեև բարի մարդկանց «չոռ» չի կպնում և «կորոնավիրուսն էլ ում շունն է» (ես չեմ ասել, պարզապես ցիտում եմ), այդուամենայնիվ Գագիկ Ծառուկյանը դատարան մտավ պաշտպանիչ դիմակով։ Տրամադրությունը, ինչպես միշտ, այսօր ևս առավել բարձր էր, քանի որ «Ծառուկյանը մտահոգվելու բան չունի», իսկ «գործը շինծու է»։ Չենք պնդում, միայն ենթադրում ենք, որ լավ տրամադրության գրավականը երեկ տարբեր միջազգային կառույցների և «հեռու-մոտիկ» բարեկամների կողմից արված հայտարարություններն էին, որ միտված էին Գագիկ Ծառուկյանին սատարելուն և գոտեպնդելուն։ Հիշեցնենք, որ արդեն ի պաշտպանություն «հալածյալ» ընդդիմության հայտարարությամբ են հանդես եկել «Եվրոպական պահպանողականների և Ժողովրդավարական դաշինք», «Եվրոպական պահպանողականների և ռեֆորմիստներ» և, առավել տպավորիչ, «Եդինայա Ռոսիա» կուսակցությունները։ Չի ուշացել ՀՀԿ փոքրիկ օգնությունը՝ ԵԺԿ ղեկավար Դոնալդ Տուսկի թվիթերյան գրառման տեսքով, որով վերջինս արտահայտել է անհանգստություն պայմանավորված Հայաստանում նկատվող «ժողովրդավարության նահանջով»։
Իհարկե, սա դեռ սկիզբն է, քանի որ լրագրողների հետ զրույցում Իվետա Տոնոյանը հստակեցրեց՝ հանդիպումները դեսպանների հետ շարունակական են լինելու և բոլոր միջազգային կառույցների ուշադրությունը կենտրոնացնելու են Հայաստանում կատարվող «անարդարությունների» վրա։
«Երկու տարի առաջ հեղափոխության և նոր ու ավելի բաց երկրի խոստումը Հայաստանի Հանրապետության համար շրջադարձային պահ էր։ Կառավարությունն այսօր իր գործողություններով վտանգում է այն արժեքները, որոնք պաշտպանում էր հեղափոխությունը»,– նշել է ԵՊՌ կուսակցության գործադիր տնօրեն Ռիչարդ Միլսոմը հավելելով, որ կուսակցությունը «ուշադիր հետևում է Հայաստանում տեղի ունեցող զարգացումներին»։
Արդյո՞ք «ուշադիր են հետևում», թույլ տվեք կասկածել, քանի որ միանշանակ ռեֆորմիստների աչքից վրիպել են կուսակցության անդամների «հավատարմության» թերթիկները կամ, ժողովրդի լեզվով ասած, «ղազագրերը», որ մերժելի է ժամանակակից քաղաքակիրթ աշխարհի կողմից։ Արդյո՞ք ընդունելի է եվրոպական կուսակցությունների (նկատեք՝ չեմ գրում «Եդինայա Ռոսիա» կուսակցության մասին) համար այն, որ հանրային շահը ներկայացնող պատգամավորները կաշկանդված են մեկ անձի, թեկուզ և կուսակցության առաջնորդին, տրված պարտավորագրերով, կամ քաղաքական ուժի անցած ուղին կասկածի տակ է դրվում ընտրակաշառք բաժանելու հանգամանքով։ Թերևս պետք է պարզել, որքան «ուշադիր» են եվրոպական արժեքներ կրողները։
