Հաշվի առնելով, որ ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի դեմ հարուցված քրեական գործն առնչվում է 2017 թվականի ապրիլի 2-ին կայացած ՀՀ ԱԺ ընտրությունների ժամանակ «Ծառուկյան» կուսակցությունների դաշինքի կողմից ընտրողներին կաշառք տալու հանգամանքի հետ (իհարկե, հաշվի ենք առնում անմեղության կանխավարկածը), ուշագրավ համարեցինք ընթերցողին ներկայացնել 2017 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ Դիտորդական առաքելության վերջնական զեկույցից որոշ դիտարկումներ։
Այսպիսով՝ զեկույցում դիտորդներից շատերը նշել են, որ «քարոզարշավի վրա ստվեր նետեցին արժանահավատ և համատարած պնդումները, որ տեղի են ունեցել ընտրակաշառքի բաժանման, հանրային ծառայողների, այդ թվում՝ դպրոցների և հիվանդանոցների աշխատակիցների վրա ճնշումներ գործադրելու, ինչպես նաև այս կամ այն կուսակցության օգտին քվեարկելու նպատակով ընտրողներին ահաբեկելու դեպքեր»։ Նրանք շեշտել են, որ դա նպաստեց ընտրական գործընթացի նկատմամբ համընդհանուր հանրային վստահության նվազմանը և առաջացրեց մտահոգություններ առ այն, թե արդյոք ընտրողները կարողացել են իրենց կամքն արտահայտել առանց հաշվեհարդարի վախի, ինչպես պահանջում են ԵԱՀԿ-ի առջև ստանձնած պարտավորությունները։
Քարոզարշավի ֆինանսավորման վերահսկման և հաշվետությունների մասով ևս թափանցիկություն չի ապահովվել, օրինակ նախընտրական շտաբների, տրանսպորտի և հաղորդակցության ծախսերը չէին ներառվել հաշվետվություններում։
ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ ԸԴԱ-ի զրուցակիցների մեծ մասը մատնանշել է, որ հասարակության մեջ շարունակվում է «խուսափողականությունը ընտրական խախտումների ու կեղծիքների մասին հաղորդում տալու հարցում, ինչը պայմանավորված է բողոքների քննման արդյունավետության նկատմամբ անվստահությամբ»։ Զեկույցում ընդգծվել է, որ դատական համակարգի, ընտրական վարչարարության և իրավապահ մարմինների անկախության պակասը և նրանց կողմից բողոքները քննելու եղանակը խաթարում են իրավական պաշտպանության արդյունավետությունը, ինչը հակասում է ԵԱՀԿ-ի առջև ստանձնած պարտավորություններին և Եվրոպայի Խորհրդի չափանիշներին։
Քրիստինե Հովսեփյան
