Մոսկվայից ծուղա՞կ, թե՞ քարտ-բլանշ Նիկոլ Փաշինյանի համար

ՀԱՊԿ Վեհաժողովում Հայաստանի վարչապետին և նրա թիմին աջակցելու ՌԴ նախագահի հայտարարությունը և կոչը ՀԱՊԿ երկրների ղեկավարներին, անշուշտ, իր ազդեցությունն է թողնելու Հայաստանի ներքաղաքական տրամադրությունների վրա: Ինչպիսի՞, սա դեռ պետք է տեսնել կամ հասկանալ հետագա զարգացումներից՝ հաշվի առնելով այն, որ ինչպես մեծ քաղաքականության որևէ դրվագ, այդպես էլ առավել ևս Պուտինի հայտարարությունները չպետք է դիտարկվեն միարժեք կամ, այսպես ասած, միատարր հարթության վրա: Ըստ այդմ՝ առնվազն հիմք ունի հարցը՝ այդ հայտարարությունը ներքին կյանքում ավելի կոշտ դիրքերի և գործողությունների քարտ-բլանշ էր Նիկոլ Փաշինյանին ու նրա թիմի՞ն, թե՞, այդուհանդերձ, որոշակի ծուղակ, որ կարող է առաջանալ հենց այդ քարտ-բլանշի արդյունքում որոշակի գործողությունների հետևանքով: Իրավիճակն այդ իմաստով բավականին նուրբ և բարդ է, հաշվի առնելով հենց այդ հանգամանքը՝ ուժային կենտրոններից եկող հայտարարություններն ու ընդհանրապես ռազմավարությունները, որոնց ներքո տեղավորվում են հայտարարությունները, երբեք չեն կարող լինել միարժեք: Դրանք պետք է դիտարկվեն թերևս պայմանականորեն՝ առնվազն 7D ձևաչափով: Մենք առիթ ունեցել ենք խոսելու, որ Հայաստանում ներքաղաքական իրադարձությունների տրամաբանությունն անշուշտ մեծապես, եթե ոչ ամբողջապես կախված է լինելու Ռուսաստանի մոտեցումներից: Դա պարտված պատերազմի և ՌԴ միջնորդությամբ լիակատար պարտությունից զերծ պահած հրադադարի օբյեկտիվ հետևանք-իրողություն է:

Մոսկվան պատերազմի դադարի այդ համաձայնագրով լուծել է իր համար, թերևս, տասնամյակների ռազմավարական խնդիր, ըստ այդմ, մեղմ ասած, միամիտ է լինելու մտածել, թե նա այդ խնդրի ապագան թողնելու է Հայաստանի ներքաղաքական իրողություններից կախվածության մեջ։ Իսկ այդ իրողությունների վրա ազդեցության լծակների պակաս Ռուսաստանը չի ունեցել երբեք և առավել ևս չունի այժմ, ընդ որում՝ սկսած հանրային և քաղաքական ենթագիտակցությունից, որ ձևավորվել է տասնամյակներով: Ի վերջո, այդ ամենը ձևավորվել է նաև հենց այս օրերի հաշվարկով: Հետևաբար, Նիկոլ Փաշինյանին աջակցելու մասին ՌԴ նախագահի հայտարարությունը՝ իր որևէ տողատակով, պետք է դիտարկել այդ պարզ տրամաբանության շրջանակում: Ամբողջ հարցն այն է, որ, եթե անգամ Ռուսաստանը չունենա Նիկոլ Փաշինյանին Հայաստանի իշխանության ղեկին տեսնելու ցանկություն կամ նպատակահարմարություն, եթե անգամ ինքը չգնա այդ ուղղությամբ գործողությունների, միևնույն է կանի հնարավորը այդպիսի որևէ զարգացման հետ չասոցացվելու համար՝ լավ պատկերացնելով, որ Հայաստանում իշխանափոխության հետ ասոցացվելը իր համար չի ունենալու հանրային պոպուլյարություն: Այնպես չէ, որ այդ գործոնը չի հետաքրքրում կամ չի հետաքրքրել Մոսկվային: Առայժմ, սակայն, նկատելի է, որ Մոսկվայից հնչած հայտարարությունների ֆոնին Երևանն ուրվագծում է այսպես ասած՝ քաղաքականապես համարձակ ու վստահ քայլեր: Մասնավորապես, դատախազությունը տեղեկություն է տարածել ավելի քան 200 անձանց գույքի ծագման օրինականությունը ստուգելու մասին՝ ապօրինի գույքի բռնագանձման հայտնի օրենքից բխող տրամաբանությամբ, միաժամանակ հանվել են ռազմական դրությամբ նախատեսված քաղաքական սահմանափակումները:

Նյութի աղբյուր՝ 1in.am