ԱԺ պատգամավոր Արման Բաբաջանյանը գրում է.
Վերջին շաբաթներին, օրերին Սահմանադրական դատարանի շուրջ տեղի ունեցող զարգացումների համատեքստում երկրում նշել Սահմանադրության օրը, մի տեսակ տարօրինակ է ստացվում: Երկրի մայր օրենքի պաշտպանության համար կոչված բարձրագույն դատական մարմինը դարձել է նախկին քաղաքական համակարգի վերջին կռվանը, և այն այս տեսքով՝ ճգնաժամի մեջ պահելու համար, ինչպես երևում է, միջոցների մեջ խտրություն չի դրվելու։
Բայց նույնիսկ եթե վերջին զարգացումները տեղի չունենային․․․
Ինչպես նշես մի բանի օր, որը կեղծիքով է ընդունվել, կեղծիքով բարեփոխվել, կեղծիքով է գործում կամ չի գործում, որը ընդհանրապես կեղծ է դարձրել Հայաստանի կյանքը որպես պետություն, որպես ինքնիշխան հանրապետություն:
Բայց, մյուս կողմից, Սահմանադրությունը մեր վերջին ելքն է:
Մենք այլ ելք չունենք, քան դեպի Սահմանադրություն գնալը, ու պետք է այնքան «թափառենք», մինչև հնարավորինս շատ թվով մարդիկ հանգեն այս պարզ ճշմարտությանը:
Թե այդ ճանապարհին ով ինչպես և ինչի շնորհիվ կամ պատճառով կգա այդ ճշմարտության` երևի թե էական չէ. մեկը կգա սեփական գիտակցմամբ, մյուսը` վախից, երրորդը` մեկ ուրիշ պատճառով: Բայց բոլորս պետք է գանք ի վերջո, որովհետև առանց դրա նշանակում է շարունակել մղձավանջը, իսկ մենք մղձավանջի ռեսուրս չունենք:
Հետևաբար Սահմանադրությունը մեր վերջին հանգրվանն է, որտեղ ավարտվելու է մեր թափառումն ու սկսվելու է անկախ Հայաստանը, Հայաստանի Հանրապետության իրական ինքնիշխանությունը:
Այդ իմաստով, Սահմանադրության օրը ապագայի տոնն է:
Իհարկե, խիստ ցանկալի կլիներ, որ տոնը ներկայինը լիներ, որ մենք այլևս կասկածով չվերաբերվեինք Սահմանադրության լեգիտիմությանը, նաև հստակ զգայինք, որ ապրում ենք մի երկրում, ուր յուրաքանչյուրս պաշտպանված ենք Սահմանադրության զրահով: Բայց, ավաղ, այդպես չէ, այդ տոնը մեզ համար դեռ ներկա չէ, բայց այն, որ գոնե ապագա է, հույս է ներշնչում, որ մի գեղեցիկ օր մենք կապրենք սահմանադրական ներկայում և մեր ձեռքով կկառուցենք մեր ու մեր զավակների լուսավոր ապագան:
Եվ ուրեմն, շնորհավորում ենք բոլորիս Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության օրվա` ապագայի տոնի կապակցությամբ, և մաղթում ենք յուրաքանչյուրիս սահմանադրական ապագան հնարավորինս շուտ մոտեցնելու ուժ, առողջություն, կամք և գիտակցություն:
