ՄԻԱԿ ԵԼՔԸ՝ ԴԵՊԻ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ՄՂՁԱՎԱՆՁ
ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանն ասում է. «…թե՛ պետության, թե՛ ժողովրդի, թե՛ նաեւ անձամբ վարչապետի շահերից բխող միակ ելքն, իմ կարծիքով, վերջինիս անհապաղ եւ ինքնակամ հրաժարականն է եւ Ազգային ժողովի կողմից անձեռնմխելիության իրավական երաշխիքների ապահովմամբ, նրա, թեկուզ ժամանակավոր, ապաստանումն արտերկրում…»:
Առաջին նախագահի հուշած այս ելքը իմ հիշողության մեջ դարձյալ բորբոքեց 1998-ի մղձավանջը, երբ Տեր-Պետրոսյանը հրաժարական տվեց և ասպարեզը թողեց իր հրաժարականը պահանջած խաժամուժին:
Թե ինչ տեղի ունեցավ դրանից հետո՝ ամենքիդ հայտնի է:
Լևոն Տեր-Պետրոսյանը փաստորեն առ այսօր չի համոզվել, որ Հայաստանի դժբախտությունները սկսվեցին իր հրաժարականից հետո: Նա առ այսօր համոզված է, թե այլընտրանք չի ունեցել և ճիշտ է վարվել: Ահա ինչու է նույն բանը հորդորում Նիկոլ Փաշինյանին:
Եթե Նիկոլ Փաշինյանն անի այն, ինչ արեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը 1998-ին, ես ոչ միայն չեմ բացառում, այլև հստակ տեսնում եմ հոկտեմբերի 27-ի կրկնությունը: Առհասարակ՝ 98-ի ճակատագրական սխալից հետո Հայաստանը պատուհասած մղձավանջի կրկնությունը: Ներառյալ 2008-ի մարտի 1-ը, ի դեպ:
Դե, իսկ դրանից մի տասը տարի անց Հայաստանում ժողովրդական լայն զանգվածների աջակցությամբ իշխանության կգա, ասենք, Նիկոլ Երկրորդը:
…Այս ամենից միակ եզրակացությունն այն է, թե պատմությունը ծաղրում է մեզ:
Լրագրող Վասակ Դարբինյանի ֆեյսբուքյան գրառումը:
