«Մարդ, որը «հպարտանում» է իր նախագահության ընթացքում երկնիշ տնտեսական աճով, վագրային թռիչքով, ներգաղթով, ասում է «զրոյից պետք է ռազմաարդյունաբերական համալիր ստեղծենք»: Միթե՞ կար դա ստեղծելու ավելի պատեհ ժամանակահատված, քան տնտեսական «դրախտի» ժամանակահատվածը, այն էլ մի պարագայում, երբ հարաբերականորեն բարվոք էր միջազգային կլիման:Ինչ խոսք, ամենեւին հակված չեմ մտածել, որ այդ համալիրը ստեղծելը դյուրին գործ էր: Ավելին, կարծում եմ, որ այդպիսի համալիր հնարավոր էր ստեղծել միայն ուժեղ «լոկոմոտիվի» պարագայում:
Եթե Ռուսաստանը լիներ արդիական դաշնակից, ապա կարող էր լինել այդ «լոկոմոտիվը», ինչպես ԱՄՆ եղավ Իսրայելի պարագայում: Բայց, Ռուսաստանը արդիական դաշնակից չէր եւ հետեւաբար շահագրգռված չէր Հայաստանում ռազմաարդյունաբերական համալիրի սաղմնավորմամբ: Բնականաբար, խանգարելու էր նաեւ որեւէ այլ «լոկոմոտիվի» առաջացմանը, եթե անգամ լիներ դրա իրական հնարավորությունը:
Բայց, խնդիրն այն է, որ Ռոբերտ Քոչարյանն այդ առումով լինելով «զրոյական» ցուցիչով նախագահ, այժմ խոսում է «զրոյից ստեղծելու» մասին, ընդ որում հիշատակելով, թե Ռուսաստանը կարող է պատրաստ լինել աջակցել, թե նման մի բան: Այդ առումով էլ հիշեցնեմ 2017 թվականի մարտին Սերժ Սարգսյանի Մոսկվա կատարած «նախընտրական» այցը, որից առաջ նա հոդված հրապարակեց Իզվեստիայում, որտեղ առանցքում Գյումրու ռազմակայանի հիման վրա հայ-ռուսական համատեղ ռազմաարդյունաբերական համալիր ստեղծելու միտքն էր: Ի՞նչ աստիճանի էր հոդվածին արձագանքը Ռուսաստանից: Զրո»,- գրել է քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանը։
