«Չարիքը բուհերի միավորումը չէ։ Չարիքը այն դասխոսն է, որի համար բուհի անվանումը նույնացվում է հպատակության հետ։ Չարիքը ոչ թե բուհերի քանակն է, այլ որակը, որին քանակը երբեք չի փոխարինի, ինչպես դա տեղի ունեցավ բանակի հետ, երբ մետաղի ջարդոնը մատուցվում էր որպես անվտանգության կայուն երաշխիք»,- Նվեր Մնացականյան։














