«Ռուսաստանը Հայաստանից «Ղարաբաղի մասին» 2020թ. նոյեմբերի 9-ի եռակողմ պայմանավորվածությունները չեղյալ ճանաչելու մասին պաշտոնական հայտարարություն չի ստացել ոչ դիվանագիտական խողովակներով, ոչ հրապարակային ոլորտում»,- ասել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան՝ պատասխանելով հարցին, թե չի՞ նշանակում, արդյոք, որ Հայաստանն այդ փաստաթուղթը չեղյալ է հայտարարում, եթե դրա իներորդ կետը մեջբերելիս վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը դուրս է թողել տեքստի վերջին նախադասությունը, ըստ որի Ադրբեջանի արեւմտյան շրջաններ-Նախիջեւան հաղորդակցության վերահսկողությունը «պետք է իրականացնեն ՌԴ ԱԴԾ սահմանապահ զորքերը»:
Երեւում է, Ռուսաստանի արտգործնախարարության պաշտոնական ներկայացուցիչը միջազգային իրավունքի հետ այնքան էլ հաշտ չէ եւ իրավական հասկացությունների ըմբռնման խնդիր ունի: Միջազգային պրակտիկայում պայմանագրի կամ համաձայնագրի «չեղարկումը» ենթադրում է իրավական ընթացակարգ, բայց այն դեպքում, երբ խնդրո առարկա փաստաթուղթն ազգային օրենսդրությամբ սահմանված կարգով անցել է վավերացման գործընթաց, ստորագրվել երկրի նախագահի կողմից, մտել ուժի մեջ եւ դարձել տվյալ պետության իրավական համակարգի մաս: 2020թ. նոյեմբերի 9-ի եռակողմ Հայտարարությունը ստորագրող երկրների՝ ՌԴ, Հայաստանի եւ Ադրբեջանի կողմից վավերացման ընթացակարգ չի անցել:
Հետեւաբար Հայաստանի կողմից այն իրավական առումով չեղյալ հայտարարելու մասին խոսք չի կարող լինել: Գուցե տիկին Զախարովան ափսոսու՞մ է բաց թողնված հնարավորության մասին, բայց այդ մասին Մոսկվան պետք է մտածեր ժամանակին: Իսկ առհասարակ ի՞նչ է նշանակում «Ղարաբաղի մասին եռակողմ պայմանավորվածություններ»՝ ինչպես Մարիա Զախարովան է ձեւակերպել, եթե Լեռնային Ղարաբաղը լիովին օկուպացված է, հայ բնակչությունը՝ բռնատեղահանված:
