Հայաստանի ԳԽ և Արցախի ԱԺ նախկին պատգամավոր Վահրամ Աթանեսյանը «Ֆեյսբուքի» իր էջում գրել է.
Ո՞վ է ասում, թե Հայաստանում, ի տարբերություն Ադրբեջանի եւ Վրաստանի քաղաքացիական պատերազմ չի եղել: Բա 1990 թվականի ընտրությունների նախօրեին Երեւանում տասնյակ երիտասարդների գնդակահարությունն ի՞նչ էր, ՀԱԲ-ի զինաթափումն ի՞նչ էր, 1992-ի հուլիս-օգոստոսի ցույցերը եւ հանրահավաքներն ի՞նչ էին, Դաշնակցության կասեցումն ի՞նչ էր, 1996-ի նախագահական ընտրությունները, 1998-ի փետրվարյան «իշխանափոխությունն» ի՞նչ էր, հոկտեմբերի 27-ը, մարտի 1 -ը ի՞նչ էին, «ՊՊԾ գնդի գրավումն» ի՞նչ էր, 1999-2000 թվականների «Սամվել Բաբայան-Արկադի Ղուկասյան դիմակայությունն» ի՞նչ էր: «Չամիչ ուտե՞լ էր»:
Էս պերմանենտ քաղաքացիական պատերազմից, թող ներվի ասել, գերադասելին մի «կարգին պատերազմը» չէ՞ր: Երբ հաղթողը կհաստատեր թեկուզ դիկտատուրա, բայց՝ կանխատեսելի իշխանություն: Թե չէ ո՞վ է տեսել ասիական «քրջանոցում» արիստոկրատիա ու դեմոկրատիա: Մանավանդ էդ դեմոկրատիան էլ մի բան չէ ու դեւալվացվել է վաղուց: Թե չէ Թրամփը երրորդ ժամկետով ընտրվելու կամ Սպիտակ տուն որդուն բերելու մտադրություն չէր ունենա:
