«Հանրապետություն» կուսակցության քաղխորհրդի անդամ Անահիտ Ադամյանը գրել է.
Չէ, հրաշալի է, որ փաստաթղթեր են հրապարակվում, որոնց բովանդակությունը հատվածաբար ու ընտրովի գիտեինք բոլորս: Հրաշալի է, որ քաղաքական բանավեճի հարթակում փաստարկներն ու հակափաստարկները այլևս փաստաթղթավորված են: Հրաշալի է, որ փորձում ենք անցյյալից դասեր քաղել: Բայց բացարձակապես փաստ չէ, որ անելու ենք ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆ:
Որովհետև ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՅԱՆ համար էլ քաղաքական կամք է պետք, իսկ նրանք, որ կորցրին հենման կետը, միշտ էլ տրված են սոփեստության հմայքներին՝ իրենց սուտը ճշմարտության տեղ աճուրդի հանելու մոլուցքում՝ չունենալով այլ ապաստան: Որովհետև ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆՆ էլ ինքնիշխանության ու անկախության դրսևորում է ու ակնհայտ է դարձնում՝ ո՞վ ու ո՞ր դաշտերում է որոնում իր ներկան ու ապագան:
Հ.Գ.…Ադրբեջանը, որ 1994-ին էլ չխրվեց ու չմնաց պարտության սինդրոմի մեջ, 2025-ին ուղիներ է հարթում ՆԱՏՕ գնալու ու ԵՄ… Բանակն է բազմապատկում, տնտեսության դեմքը փոխում ու միջազգային ասպարեզում ինքնահաստատվում իբրև գործոն տարածաշրջանում ու աշխարհում: Հարցնե՞մ, թե ո՞վ է ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ անում պարտություններից ու հաղթանակներից… Հարցնե՞մ, թե ո՞վ հաջողության առավել շանսեր ունի… Հարցնե՞մ, թե այս ընթացքով իրադարձությունների սկիզբ Արցախի ու արցախցիների ճակատագիրը ի՞նչ է լինելու…
ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՈՒՆՆԵՐԻ ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆԸ 2026-ին մի թողեք: ԺԱՄԱՆԱԿԸ ՉԻ ՍՊԱՍՈՒՄ:
ԺԱՄԱՆԱԿԸ ՉԻ ԳԱԼԻՍ՝ ԳՆՈՒՄ Է: Մեզնից, մեր երկրից, մեր պետությունից:
