Հայաստանի ԳԽ և ԼՂ ԱԺ նախկին պատգամավոր Վահրամ Աթանեսյանը «Ֆեյսբուքի» իր էջում գրել է․
Խոջալուի դեպքերից մի քանի օր հետո, ստույգ՝ 1992 թ. մարտի 2-ին Աղդամ է ուղարկվել Ադրբեջանի առողջապահության նախարարության հատուկ սանիտարական գնացքը: Մինչեւ մարտի 5-ը Ադրբեջանի արդարադատության նախարարության գլխավոր դատաբժշկական փորձագետ պրոֆեսոր Յուսուֆովի գլխավորած հանձնաժողովը փորձաքննությանն է ենթարկել 181 դրակ, որից 130-ը՝ տղամարդու, 51-ը՝ կնոջ: Պաշտոնական փորձաքննության համաձայն, քսան անձի մահը վրա է հասել բեկորային վնասվածքներից, հարյուր հիսունմեկ հոգի ստացել է մահացու հրազենային վիրավորում, տասը մարդ մահացել է բութ գործիքի հարվածների հետեւանքով: Դիակները դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկելու որոշում կայացրել է Ադրբեջանի գլխավոր դատախազության Ղարաբաղի միջշրջանային վարչության ավագ քննիչ Միքայիլովը, որի որոշման մեջ նշված է, որ «դատաբժշկական փորձաքննության է ուղարկվում 184 դիակ»: Սխալվե՞լ է Միքայիլովը, թե՞ երեք դիակ փորձաքննության չի ենթարկվել, պարզ չէ: Ադրբեջանի քարոզչությունը նշում է «դաժանորեն սպանվածների» 613 թիվը: Պաշտոնական եւ քարոզչական թվաքանակի ավելի քան եռապատիկ տարբերությունը վկայում է, որ Խոջալուի դեպքերի մասին Բաքվի նարատիվները ոչ միայն ամբողջությամբ կեղծ են, այլեւ՝ քաղաքական դիակապտություն: Քառասունչորսօրյա պատերազմին նախորդած մոտ երեք տասնամյակներին, ցավոք, ոչ Հայաստանի, ոչ ԼՂՀ իշխանությունները Խոջալուի ադրբեջանական խարդախամտությունը բացահայտելու եւ միջազգայնացնելու ուղղությամբ որեւէ քայլ չեն ձեռնարկել: Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ հարաբերությունների կարգավորման ներկա փուլում Բաքվի կողմից թեմայի շահարկումը չի խոսում Ադրբեջանի կառուցողականության մասին, ուստի այդ եւ մյուս բոլոր հարցերի շուրջ կողմերը կամ պետք է տեղեկատվա-քարոզչական մորատորիումի համաձայնության հասնեն, կամ Հայաստանի փորձագիտական հանրությունը, մամուլը եւ հատկապես իրավապաշտպան կազմակերպությունները, ՄԻՊ-ը եւ մյուս կառույցները պարտավոր են հակակշիռ ստեղծել: Ընդ որում, այդ հարցը Սումգայիթի հայկական ջարդերի հետ համեմատել չի կարելի: Դա այլ խնդիր է:
Հ.Գ. ՖԲ ընկերներիս եւ լրատվամիջոցներին խնդրում եմ հնարավորինս տարածել:
