…Իսկ եթե լուրջ՝ ինչ աստիճանի տականք պիտի լինի մեկը, որը «ամոթալի» անվանի մեզ պարտադրված այս պատերազմը, երբ ամեն օր տասնյակ հերոսներ են զոհվում:
Երբ ուժերի գերլարումով ու ոգու անխորտակելի ամրությամբ ավելի քան մեկ ամիս առաջնագծում թշնամու դեմ մարտնչող հազարավոր պատանիներ, ուժ առնելով իրենց հանդեպ անսահման սիրուց՝ իրենց կյանքը դրել են զոհասեղանին և կռվում են մեր սրբազան երկիրը հոշոտելու պատրաստ վարձկան ահաբեկիչների դեմ…
Որքան բարոյազուրկ պիտի լինի այս պատերազմը «ամոթալի» համարող ողորմելիությունը հենց միայն այսքանի դեմ չպապանձվելու համար:
Հ. Գ. Եթե որևէ մեկը փորձի ինձ ներքաշել լեզվակռվի կամ բանավեճի մեջ, ապա միանգամից ասեմ՝ ես նրա հետ ընդհանուր հայրենիք չունեմ:
Լրագրող Վասակ Դարբինյանի ֆեյսբուքյան էջից
