Լրագրող Վասակ Դարբինյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․
Պատերազմում պարտություն կրելը ողբերգություն չէ, աշխարհի վերջը չէ:
Ողբերգությունը զինվորի կյանքը փրկելու անհնարինությունն է: Ողբերգությունը զոհվածի հարազատինն է, որը սգում է իր կորուստը:
Պարտությունը հարատև դժբախտություն չէ, դատավճիռ չէ: Պարտությունն այլևս անցյալ է: Պարտությունից հետո հնարավոր է և հարկավոր է ոտքի կանգնել, ամրանալ, առաջ գնալ:
Հարատև դժբախտությունը պարտության հանդեպ անզորությունը խոստովանելն է ու դրան համակերպվելը, անզորությունից ծնված անհավասարակշիռ վարքն է: Ինքնատիրապետումը կորցնելն է: Խելքը թռցնելն ու անկառավարելի դառնալն է:
