Պոտենցիալ «վեթինգվածների» երկակի ստանդարտները

Հայկական ժամանակը գրում է.
Վենետիկի հանձնաժողովի 119-րդ նստաշրջանի արձանագրության՝ Հայաստանին վերաբերող հատվածի անհասկանալի հրապարակայնացումը (դա ներքին շրջանառության աշխատանքային փաստաթուղթ է) ընդդիմադիր շրջանակները ցնծությամբ ընդունեցին։ Բանն այն է, որ ըստ այդ արձանագրության՝ Սահմանադրական դատարանի «դատավոր» – «անդամ» բառախաղը ողջամիտ չէ, դատավորների համընդհանուր վեթինգն էլ ոչ անհրաժեշտ է, ոչ օգտակար։ Իհարկե՝ սրա վերաբերյալ պաշտոնական պարզաբանումներ դեռ կլինեն, առավել եւս՝ որ դատաիրավական համակարգի բարեփոխումների անհրաժեշտության հարցի շուրջ Հայաստանի եւ Եվրամիության տեսակետները համընկնում են, բայց մինչ այդ երեւի արժե անդրադառնալ երկու կարեւորագույն հարցի։

Առաջին՝ անկախ նրանից, թե ինչպիսին կլինի Վենետիկի հանձնաժողովի պաշտոնական արձագանքը, ակնհայտ է, որ դատարանների նկատմամբ վստահության հարցը Հայաստանում լրջագույն խնդիր է, եւ այդ խնդիրը պետք է լուծել հնարավորինս արագ։ Կլինի դա համընդհանուր վեթինգի միջոցով, թե ուրիշ մեխանիզմներով՝ այլ հարց է, բայց մեզ համար ամենակարեւորն այն է, որ արդյունքը դրական լինի, այսինքն՝ հասարակությունը վստահի դատարաններին եւ դատավորներին։ Պարզ ասած, ավելի լավ է մենք այդ հարցը լուծենք՝ թեկուզ Վենետիկի հանձնաժողովի հետ տարաձայնություններ ունենալու գնով, քան փորձենք ամեն ինչ անել այդ հանձնաժողովին դուր գալու համար ու հանուն դրա կիսատ-պռատ քայլեր անենք, որոնք ցանկալի արդյունքը չեն տալու։ Ընդ որում՝ ամենայն հավանականությամբ, տարաձայնություններ առանձնապես չեն էլ լինի, եւ բոլոր կողմերի համար ընդունելի լուծումները կգտնվեն, բայց կրկնում ենք՝ հարցը սկզբունքային է։
Ավելին՝ armtimes.com