«Դալան» ցուցասրահում`օգոստոսի 16–ին, բացվեց ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Վլադիմիր Աբրահամյանի` թվով չորորդ անհատական ցուցահանդեսը, որում տեղ են գտել ներկապնակի ամենավառ գույներով վրձնած, բայց դեռևս չցուցադրված աշխատանքները:
78–ամյա նկարչը, ով երաժշտության հնչյունների ներքո է ստեղծագործում, իր կտավների գլխավոր հերոսին համարում է մարդուն՝ որպես բնության անբաժանելի մի մասնիկ` իր ապրումներով ու հույզերով:
«Ես կարոտում եմ իմ բոլոր այն նկարները, որոնք ինձ մոտ չեն, որովհետև իմ յուրաքանչյուր նկարն իմ երեխան է, և ինձ հուզում է իրենց ճակատագիրը»,- Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ասաց նկարիչը` նշելով, որ ժամանակին շատ նկարներ է վաճառել օրվա հացի խնդիրը լուծելու համար:
Վլադիմիր Աբրահամյանը ոգեշնչվում է բնությամբ, իր ընտանիքով՝ որդիներով ու թոռներով, բայց նրա ներշնչանքի գլխավոր աղբյուրը եղել և մնում են գեղեցիկ կանայք:
«Էլ ինչ նկարիչ, որ պետք է տրվի միայն բնությանը: Կինն ամեն ինչ է, իմ իդեալն է, չէ՞ որ հենց կինն է կյանք տվողը: Կինը հրեշտակի նման կախված է նկարչի գլխին»,-ասում է Աբրահամյանը և հավելում, որ իր աշակերտներին խորհուրդ է տալիս, որ իրենց գործը շարունակեն, միջակ նկարիչ չդառնան ու սերունդ աճեցնեն:
Ավելին՝ armeniasputnik.am
