Ազգային ժողովի «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության քարտուղար Արթուր Հովհաննիսյանի տելեգրամյան գրառումը
5-րդ շարասյուն. ովքե՞ր, որտե՞ղ և ե՞րբ։
5-րդ շարասյան հիմնական նպատակն է թուլացնել, քանդել պետությունը, ընդհուպ մինչև նպաստել տվյալ երկրի զավթմանը, անկախության կորստին։ Վարչապետն իր վերջին ասուլիսում կրկին խոսեց պատերազմի օրերին բանակում գործող 5-րդ շարասյան մասին, որն այդ ժամանակահատվածում արեց ամեն ինչ զինվորին հուսալքելու, թիկունքը թուլացնելու, պետական ինստիտուտներն ու պատասխանատուներին վարկաբեկելու համար։ Որքանո՞վ ստացվեց այդ ամենն իրենց մոտ, ցույց տվեց պատերազմի արդյունքն ու դրան հաջորդող զարգացումները։
Սակայն, բանակում է արդյո՞ք միայն գործել 5-րդ շարասյուն կոչվածը։ Միանշանակ` ոչ։ Ոչ բռնի, թավշյա, ժողովրդական հեղափոխության հենց առաջին իսկ վայրկյանից 3-րդ երկրներից կառավարվող տարրերը սկսեցին խոսել արդեն ծախված ու հանձնված հողերի մասին, խոսեցին այնքան, մինչև չսկսվեց պատերազմը, պատերազմի ժամանակ խոսեցին այնքան, մինչև հայկական ուժերը չպարտվեցին։ Այս գործին լծված են իբր քաղաքական գործիչներ, իբր վերլուծաբաններ, իբր լրատվականներ, պետական ապարատում դեռևս ծվարած մանր ու միջին չինովնիկներ։
Այս ամենն արվում էր և արվում է մեկ բանի` Հայաստանի սուվերենության դեմ։ Իսկ անողները հայկական անուն- ազգանունով, հիմնականում, ամենաշատը, Հայաստանից ու պատվից խոսողներն են, ըստ էության` քողարկվելով հայրենասիրության պաթոսային քողի ներքո։ Մեր անունը կդնենք Հայաստան ու մեզ չեն կարող ասել, որ մենք հակահայկական գործունեություն ենք ծավալում, կասենք, որ պատիվ ունենք, որ հանկարծ ոչ մեկ չիմանա, որ պատիվը վաղուց արդեն վաճառված է, լրատվականի անունը կդնենք ժողովուրդ, որ չմտածեն հակաժողովրդական ենք, կամ կդնենք երկիր, հանկարծ չմտածեն, որ դեմ ենք երկրին։
Այս է տրամաբանությունը. պրիմիտիվ ու վաղուց արդեն բացահայտված։ Վստահ եմ` մեզ դեռ լրջագույն բացահայտումներ են սպասվում թե՛ պատերազմի օրերին տանկերը դեպի Երևան պտտողների, թե՛ պետական ապարատում ծվարածների, թե՛ ծախու լրագրողների ու լրատվամիջոցների, թե՛ քաղաքական ու հասարակական գործիչների, փորձագետների, թե՛ նախորդող տասնամյակներին պետությունը թալանածների վերաբերյալ։
Ասածիս վկայությունն են մի շարք քրեական գործերը, որոնք ուշ թե շուտ լույս են սփռելու բոլոր դրվագների վրա։ Կարևորը Հայաստանն է, անկախ, հզոր, քաղաքակիրթ ու սուվերեն Հայաստանը, և Հայաստանը մարդիկ են` մենք ենք։
