«Հեռախոսազրույցի սղագրությունը վկայում է, որ ԱՄՆ նախագահը նույնիսկ փորձ չի արել ճնշում գործադրել, որպեսզի Ռուսաստանն անհապաղ դադարեցնի կրակը:
Ավելին, Թրամփն ակնհայտորեն հասկացրել է, Միացյալ Նահանգները հրաժարվում է խաղաղ բանակցություններին միջնորդությունից եւ Մոսկվային ու Կիեւին առաջարկում ինքնուրույն կարգավորել բոլոր հարցերը»,- ԱՄՆ եւ Ռուսաստանի նախագահների հեռախոսազրույցի մասին գրում է Financial Times-ը՝ հղում անելով Վաշինգտոնում իր դիվանագիտական աղբյուրներին:
Որպես այդ տեսակետի հիմնավորում՝ պարբերականը վկայակոչում է Պուտինի հետ գրեթե երկու ժամ տեւած հեռավար բանակցություններից հետո ԱՄՆ նախագահի սոցցանցային գրառումը, որտեղ նա, մասնավորապես, բացահայտել է, որ Վատիկանը հետաքրքրված է ռուս-ուկրաինական բանակցությունների կազմակերպմամբ, ինչից փորձագետները եզրակացնում են, որ Թրամփը Մոսկվայի եւ Կիեւի բանակցությունների միջնորդությունը վերապահում է Հռոմի Լեւոն 14-րդ պապին, որի գահակալության արարողությանն, ի դեպ, ներկա է գտնվել ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսը:
Ուշադրություն է գրավում իրողությունը, որ ռուս-ուկրաինական բանակցություններում միջնորդությունից ԱՄՆ հրաժարվելու հավանականության մասին առաջինը հրապարակային խոսել է հենց փոխնախագահ Վենսը: Նա պարզ ասել է, որ եթե Ռուսաստանը չհամաձայնի անհապաղ եւ առանց նախապայմանների հրադադարի հաստատմանը, ապա ԱՄՆ-ը կդադարեցնի միջնորդությունը, քանի որ դա նրա պատերազմը չէ:
Թրամփ-Պուտին հեռախոսազրույցի արդյունքներով ուկրաինական ռազմաճակատներում հրադադար չի հաստատվել: Ռուսաստանի նախագահը միայն ասել է, որ պատրաստ է Ուկրաինայի հետ աշխատել հուշագրի համաձայնեցման շուրջ, որը կարող է նախատեսել նաեւ հրադադար, եթե հաջողվի պայմանավորվել խաղաղության պայմանագրի սկզբունքների մասին:
Ուկրաինայի նախագահ Զելենսկին այս կապակցությամբ հայտարարել է, որ «ոչ մի հուշագրի մասին տեղեկություն չունի», բայց եւ պարզաբանել է, որ կարող է ձեւավորել բանակցային պատվիրակություն, որը կմշակի «հուշագրի» ուկրաինական տարբերակը: Հասկացվում է, որ կողմերը կսկսեն «տեքստերի փոխանակման» գործընթաց, որ կարող է տեւել ամիսներ, իսկ այդ ընթացքում ռազմական գործողությունները կշարունակվեն:
Արեւմտյան փորձագետները տպավորություն ունեն, որ նման իրավիճակը լիովին ձեռնտու է Ռուսաստանին, որտեղ «կամավորականների հավաքագրումն» ընթանում է ավելի չափերով, ինչը վկայում է, որ Պուտինը ձգտում է ամառվա բարենպաստ եղանակային պայմաններն օգտագործել եւ ծավալուն հարձակողական գործողություններ սկսել:
Ռուսաստանցի վերլուծաբան Օլեգ Նեմենսկին, ընդհակառակը, զգուշացնում է, որ բանակցություններին միջնորդության դադարեցումը «գուցե Դոնալդ Թրամփի սեփական խաղն է»: Նրա կարծիքով, չի բացառված, որ ԱՄՆ նախագահը մի փուլում «անցնի եվրոպական առաջնորդների ճամբարը եւ Ռուսաստանի նկատմամբ թշնամական կեցվածք ընդունի»:
Փորձագիտական ոչ մի գնահատական, իհարկե, իրականությունը եւ, մանավանդ, կանխածրագրումները նույնիսկ մասնակիորեն չի ընդգրկում: Մի բան, սակայն, կարծես անվիճելի է. ռուս-ուկրաինական պատերազմը տեւելու է ամիսներ: Եւ այդ ընթացքում Ռուսաստանը հետխորհրդային տարածքի երկրների նկատմամբ գործադրելու է ազդեցության հնարավոր բոլոր միջոցները, որպեսզի այսպես կոչված Մեծ Եվրասիայում պահպանի դոմինանտությունը: Այս առումով չափազանց կարեւոր է ՌԴ արտգործնախարար Լավրովի Երեւան այցը, որի արդյունքների մասին հնարավոր կլինի դատել մոտ ապագայում: Ռուսաստանի եւ Հայաստանի հարաբերություններն, իրոք, վերբեռման կարիք ունեն, բայց դա չի կարող տեղի ունենալ քաղաքակրթական ընտրության եւ ինքնիշխանության սահմանափակման հաշվին:
Թիվ 1 սյունակ, Վահրամ Աթանեսյան
