ԼՂՀ ԳԽ նախկին պատգամավոր, հրապարակախոս Վահրամ Աթանեսյանը գրել է.
2022թ. հունվարի 30-ի հանրային գործիչ Թեւան Պողոսյանը ՖԲ գրառմամբ տեղեկացրել է, որ իրեն զանգահարել է Արցախի ԱԺ նախագահ Արթուր Թովմասյանը եւ հայտնել, որ ԱԺ հինգ խմբակցությունները ներկայացրել են «շատ սպասված ադրբեջանական օկուպացիայի մասին օրենքի նախագիծ»:
Արցախի օկուպացված տարածքների մասին օրենքը միաձայն ընդունվել է նույն տարվա փետրվարի 18-ին: Այն Ադրբեջանի կողմից օկուպացված եւ վերադարձի ենթակա է ճանաչել ոչ միայն Շուշին, Հադրութը, Մարտակերտի եւ Ասկերանի շրջանի մի շարք գյուղերը, այլեւ ԼՂ շուրջ բոլոր տարածքները: Փետրվարի 22-ին Մոսկվայում ՌԴ եւ Ադրբեջանի նախագահներն ստորագրել են ռազմավարական դաշնակցային հարաբերությունների մասին հռչակագիր: Կողմերը պարտավորվել են միմյանց ներքին գործերին չմիջամտել: Փաստացի դա նշանակում էր, որ Ռուսաստանը ԼՂ խնդիրը ճանաչել է Ադրբեջանի ներքին գործ:
Փետրվարի 24 -ին Ռուսաստանը Ուկրաինայի դեմ պատերազմ է սկսել: Մի քանի օրից Դիլիջանում աշխատանքներն է սկսել ՀՅԴ 34 -րդ Ընդհանուր ժողովը: Արցախի հարցում Դաշնակցությունը որոշել է հասնել նրա «հողային ամբողջականության վերականգնմանը եւ միջազգային ճանաչմանը՝ որպես Հայաստանի հետ միավորման հանգրվան»: Մարտի 24-ին ԼՂ-ում ռուսական զորախմբի հրամանատարությունը Ադրբեջանին է հանձնել Փառուխ գյուղը եւ Քարագլուխ բարձունքի զգալի մասը: Դրան նախորդած երկու օրերին Բաքվում է գտնվել ՌԴ ԶՈՒ ցամաքային զորքերի հրամանատարի առաջին տեղակալ գեներալ-գնդապետ Կիմի գլխավորած պատվիրակությունը: Ապրիլի 14-ին Արցախի ԱԺ բոլոր խմբակցությունները ընդունել են Հայտարարություն, դատապարտել ԼՂ կարգավիճակի հարցում նշաձող իջեցնելու մասին Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի տեսակետը, նրան զրկել ԼՂ կարգավիճակի հարցով բանակցելու լիազորությունից եւ պնդել, որ «Արցախը չի լինելու անկախ Ադրբեջանի կազմում»:
Նույն տարվա մայիսին Ռուբեն Վարդանյանը «Ֆորբսի» ռուսական տարբերակին հարցազրույց է տվել եւ ասել, որ երբ աշխարհում դաժանություն է, պետք է վերադառնալ հայրենիք, որքան էլ երկիրը բարդ լինի:
Թվարկածը ոչ թե ենթադրությունների, այլ ստույգ փաստերի օրգանապես ներհյուսված շղթա է, ինչից միայն մի տրամաբանական հարց է ծագում. քաղաքական այս դեմարշների հեղինակներն ինչի՞ եւ ու՞մ վրա էին հույս դրել, երբ մեկ երրորդով Ադրբեջանի օկուպացիայի տակ գտնվող Արցախում հռչակում էին նրա հողային ամբողջականության վերականգնման եւ միջազգային ճանաչման հասնելու նպատակ:
