Հայաստանի ԳԽ և ԼՂ ԱԺ նախկին պատգամավոր Վահրամ Աթանեսյանը «Ֆեյսբուքի» իր էջում գրել է․
1997թ․ մարտին չորս ամիս առաջ համաժողովրդական քվեով ԼՂՀ նախագահ ընտրված Ռոբերտ Քոչարյանը հրաժարական տվեց եւ նշանակվեց Հայաստանի վարչապետ։ Օրենքով արտահերթ ընտրությունները պետք է կայանային քառասունօրյա ժամկետով։ Իրականում դրանք տեղի ունեցան վեց ամիս հետո։ Ինչու՞։
Նախագահի պաշտոնում ընտրվեց Արկադի Ղուկասյանը եւ վարչապետ վերանշանակեց Լեոնարդ Պետրոսյանին։ Ինը ամիս հետո Լեոնարդ Պետրոսյանը հրաժարական տվեց եւ տեղափոխվեց Երեւան։ Ինչու՞։
Լեոնարդ Պետրոսյանին վարչապետի պաշտոնում փոխարինեց Ժիրայր Պողոսյանը։ Մեկ տարի հետո նա պաշտոնանկ եղավ եւ տեղափոխվեց Երեւան։ ԼՂՀ վարչապետ նշանակվեց Անուշավան Դանիելյանը, որ Ղրիմից տեղափոխվել էր Երեւան։ Ինչու՞։
2000թ․ մարտին ԼՂՀ նախագահ Արկադի Ղուկասյանի դեմ կատարվեց մահափորձ։ Ձերբակալվեց, ապա կալանավորվեց եւ դատվեց մի քանի ամիս առաջ ՊԲ հրամանատարի պաշտոնից հեռացված Սամվել Բաբայանը։ Չորս տարի հետո նրան ներում շնորհվեց, եւ Բաբայանը տեղափոխվեց Երեւան։ Ինչու՞։
2005թ․-ի խորհրդարանական ընտրություններին ԱԺ նախագահ Օլեգ Եսայանը չմասնակցեց եւ պաշտոնը թողնելուց հետո տեղափոխվեց Երեւան։ Ինչու՞։
2007թ․ պաշտոնը թողեց Արկադի Ղուկասյանը եւ տեղափոխվեց Երեւան։ Երեւան վերադարձավ նաեւ Անուշավան Դանիելյանը։ Ինչու՞։
1996թ․ նախագահական ընտրւթյուններից հետո ԼՂՀ-ում ձեւավորվել էր ուժեղ եւ հաջորդների հետ համեմատած՝ ամենապրոֆեսիոնալ իշխանություն․ նախագահ՝ Ռոբերտ Քոչարյան, վարչապետ՝ Լեոնարդ Պետրոսյան, Ազգային ժողովի նախագահ՝ Օլեգ Եսայան, ՊԲ հրամանատար՝ Սամվել Բաբայան, արտաքին գործերի նախարար՝ Արկադի Ղուկասյան։
Այդ թիմը ինչու՞ քանդվեց՞։
Ով տա այս «ինչու»-ների պատասխանը, նա էլ գիտի, թե ինչու՞ մեր Արցախը մերը չէ։
