Կառավարության ընդունած օրենքով հնարավորություն է ընձեռվում, որպեսզի բանկերը և վարկային կազմակերպությունները, առանց հարկային հետևանքներ կրելու, կարողանան ներել ռազմական գործողությունների հետևանքով զոհված, անհայտ կորած համարվող կամ հաշմանդամություն ձեռք բերած անձանց, ինչպես նաև առաջնահերթորեն նրանց հետ փոխկապակցված անձանց՝ ամուսնու, համատեղ ապրող ծնողի և համատեղ ապրող զավակի վարկային պարտավորությունները։
Ընդ որում, ի տարբերություն նախկինում ընդունված նմանատիպ նախաձեռնությունների, այս մեկը տարբերվում է նրանով, որ խոսքը վերաբերում է ոչ միայն տույժերին ու տուգանքներին, այլ վարկային պարտավորություններին առհասարակ։ Այսինքն՝ նաև վարկի մայր գումարին։ Նպատակը պարզ է՝ շահառու համարվող անձանց կամ նրանց հետ փոխկապակցված անձանց ամբողջովին ազատել վարկային պարտավորությունից։
Օրենքն ընդունված է և ուժի մեջ է մտած, հետևաբար հանգիստ կարող է կիրառվել։ Կարևոր նկատառում՝ սա հնարավորություն է բանկերի և վարկային կազմակերպությունների համար, այսինքն՝ օրենքով չի պարտադրվում և գործնականում չի էլ կարող պարտադրվել նման պահանջ։ Օրենքի փիլիսոփայությունն այն է, որ պետությունը բանկերի և վարկային կազմակերպությունների հետ կիսում է բեռը վարկի չմարման դեպքում, իսկ վերջինները այս որոշումը կայացնում են իրենց սեփական քաղաքականության շրջանակներում՝ ելնելով իրենց առջև դրված խնդիրներից և նպատակներից։
«Ի ուրախություն մեզ բոլորիս՝ պետք է նկատել, որ բանկերն ու վարկային կազմակերպություններն իրապես պատրաստակամ են օգտվել այս գործիքի ընձեռած հնարավորություններից և առավելագույն մեծ ծավալով վարկային պարտավորություններ ներել։ Սա մենք զգացել ենք ֆինանսական կառույցների հետ մեր ամենօրյա շփումների արդյունքում։ Այս իմաստով օրենսդրական փոփոխությունը սպասված էր, և ես համոզմունք ունեմ, որ այն առավելագույնս ծառայելու է իր նպատակին, և, եթե անգամ զգացմունքային կողմը թողնենք, ավելի շատ տնտեսագիտական դատողություններով փորձենք հարցին նայենք, ապա իմաստ չկա այդ ակտիվներն այդպես անորոշ ժամկետով հաշվառել, որովհետև բանկը կամ վարկային կազմակերպությունը գործնականում չի կարող հիմնավոր ակնկալիք ունենալ մարումների գծով»,- ասաց Արման Պողոսյանը։
Քրիստինե Հովսեփյան
