«Հանուն Հանրապետության» կուսակցության նախագահ Արման Բաբաջանյանը գրում է.
«Այս ծայրահեղ լարված իրավիճակից ելքերի մասին ոչ մի խոսք, Հայաստանի զարգացման մասին ոչ մի խելամիտ գաղափար։
Մեզ անհրաժեշտ են ահռելի ֆինանսական, կադրային ու մասնագիտական ասիմետրիկ լուծումներ:
Աշխարհաքաղաքական եւ աշխարհակարգային վերափոխումների բերումով Սփյուռքի ավանդական մեխանիզմները ժամանակի ընթացքում դառնալու են ավելի ու ավելի անկենսունակ։
Այս «իրարանցման» պայմաններում կարեւոր խնդիրն է՝ պատրաստ լինել ստատուս-քվոյի փոփոխության։
Հայաստանի գերխնդիրը պետք է լինի ներքին ռեսուրսների առավելագույն գեներացիան, որովհետեւ միայն դրա վրա է հնարավոր կառուցել արտաքին այնպիսի դիվերսիֆիկացված աշխատանք, որը թույլ կտա ձեւավորել որեւէ ստատուս-քվոյի առավել ադապտունակ բազա:
Ներքին ռեսուրսի կորիզը բնականաբար Հայաստանն է, սակայն մենք չպետք է մեզ թույլ չտանք դրա արտաքին շրջանակը անտեսելու շռայլություն:
Խոսքը սփյուռքի ներուժի մասին է: Սա չի նշանակում, որ սփյուռքը կգա ու կփրկի մեզ, սակայն սփյուռքում կա ներուժ, որի հետ պետք է թիրախային աշխատանք, որովհետեւ սփյուռքը խիստ բազմազան, մեծ ներքին խնդիրներով, ներհայաստանյան պատկերից ոչ պակաս իրարամերժությամբ տառապող միավոր է, որը չի կարող դիտվել այսպես ասած հավաքական-միատար հայացքով ու աշխատանքային մեթոդաբանությամբ»:
