Երեկ ԱՄՆ Սենատը միաձայն ընդունեց Հայոց ցեղասպանության մասին թիվ 150 բանաձևը: Այն իր բնույթով շատ նման է նոյեմբերի 29 -ին Ներկայացուցիչների պալատում ընդունված 296 բանաձևին՝ պաշտոնապես մերժելով հայերի, ասորիների, արամեացիների, հույների, մարոնիների և քրիստոնյա այլ ազգերի ցեղասպանության ժխտումը:
Թիվ 150 բանաձևը նախաձեռնել էին սենատորներ Ռոբերտ Մենենդեսը և Թեդ Կրուզը: Այն արդեն երրորդ անգամ էր դրվում քվեարկության: Նախորդ երկու անգամը, կիրառելով վետոյի իրենց իրավունքը, սենատորներ Դևիդ Փերդյուն և Լինդսի Գրեհեմն արգելափակել էին այն: Նրանք ոչ թե հարցականի տակ էին դրել Հայոց ցեղասպանության փաստը, այլ պարզապես հայտարարել էին, թե դա ընդունելու ժամանակը չէ:
Դեռ այն ժամանակ Ռեբերտ Մենենդեսը հայտարարել էր, որ շարունակելու է անընդմեջ քվեարկության դնել փաստաթուղթը: Ի դեպ, իր ելույթի ժամանակ նա մեջբերել է ցեղասպանությունից մազապուրծ եղածներից մեկի հիշողությունը և եզրափակելով իր ելույթը, չի կարողացել զսպել հուզմունքը:
«Անկարան ու շրջակա քաղաքները վերածվել էին սպանդանոցի, հայերին մասնատում էին, երեխաներին սպանում մայրերի աչքի առաջ, ամեն տեղ աննկարագրելի սարսափ էր: Եվ անգամ, երբ հայերին իբրև թե տեղահանում էին, պայմանները, որոնցում նրանք հարկադրված հայտնվում էին, հուշում էին` Թուրքիայի վերջնական նպատակն էր բնաջնջել հայ ժողովրդին: Ճշմարտությունն ընդունելը վերջապես ազատեց մեզ: Եվ ես երջանիկ եմ, որ այս բանաձեւն ընդունվեց այն ժամանակ, երբ դեռ կան Ցեղասպանությունը վերապրած մարդիկ: Ցեղասպանություն վերապրած մարդիկ գոնե ի վիճակի կլինեն տեսնել, որ Սենատը չի արհամարհում իրենց տառապանքը»:
