Արցախի ԱԺ նախկին պատգամավոր, քաղաքական վերլուծաբան Վահրամ Աթանեսյանը «Ֆեյսբուքի» իր էջում գրել է.
Ղարաբաղյան հակամարտության սկզբից ի վեր պաշտոնական քանի՞ փաստաթուղթ է հայտնի, որ ստորագրել են Հայաստանը, Լեռնային Ղարաբաղը եւ Ադրբեջանը կամ միայն Հայաստանը եւ Ադրբեջանը: Եթե հիշողությունս չի դավաճանում, դրանք են՝ Ժելեզնովոդսկի կոմյունիկե, Բիշքեկի արձանագրություն, Մայենդորֆյան հռչակագիր, նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարություն, օգոստոսի 8-ի «խաղաղության պայմանագիր» եւ Թրամփ-Փաշինյան-Ալիեւ քաղաքական հռչակագիր:
Վերջին երեքը թողնենք մի կողմ, դրանք ստորագրվել են քառասունչորսօրյա պատերազմում պարտությունից հետո եւ, բնականաբար, չեն կարող ԼՂ անկախության կամ ինքնորոշման մասին դրույթ ունենալ: Հիմա, ցույց տվեք Ժելեզնովոդսկի կոմյունիկեի, Բիշքեկի արձանագրության եւ Մայենդորֆյան հռչակագրի մի նախադասություն, կես տող, ձեւակերպում, դիվանագիոտերն «գաղտնագրված» ակնարկ, որ արձանագրած լինի, որ ղարաբաղյան հակամարտությունը պետք է կամ կարող է կարգավորվել Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունից դուրս ԼՂ անկախության ճանաչման կամ ինքնորոշման իրավունքի իրացման ձեւով:
Հ.Գ. ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահների ներկայացրած «մադրիդյան սկզբուքները» եւ ՄԽ համանախագահ երկրների առաջնորդների հայտարարությունը չվկայակոչեք, դրանց տակ Ադրբեջանի նախագահի ստորագրությունը չկա, Բաքուն այդ «սկզբունքները եւ տարրերը» երբեք պաշտոնապես չի ճանաչել, չի ընդունել ղարաբաղյան կարգավորման իրավական հիմք:
